Seria poetycka; Polish poetry (English translations) ISSN 1176-7545; rok XI; No 2373

Zestawienie tematyczne prowadzone na bieżąco

 

 

.
Stanisław Grochowiak

(1934-1976)

Wdowiec

Wziąłem twój ślubny welon,

W pomiętą zwinąłem gazetę –

I było to takie brutalne

Jak ból.



A potem pantofle najczulsze,

Łódeczki najmilsze, najdroższe,



I w puszcze od maggi schowałem kolczyki,

Dwie krople rosy.



Nocą podzwaniam tą puszką, płaczę nad paczką z welonem,

Kopię w rozpaczy w krzesło

Puste,

Zimne,

Niedobre.



Mam jeszcze mydło po tobie,

Którym mydliłaś piersi –

Włosy mydliłaś gorące

I nos mydliłaś – i nos.



Całuję ten śliski kamyczek,

Pożeram ten śliski kamyczek –

Na już mi już nie dostarczy,

Mój Boże, i zacznie się głód.

The Widower

I took down your wedding dress

and wrapped it in old, crumpled paper,

and this was terribly brutal,

like pain.



Then packed your tenderest slippers,

those little canoes, dearest, sweetest.



In Maggi tin buried your earrings,

twin droplets of dew.



At night I rattle the tin-can,

weep over the box with the veil,

kick from despair the chair,

empty,

cold,

unkind.



I still have a cake of soap from you,

used once to lather your breasts –

lather your flaming red hair,

and lather the nose, the nose…



I’m kissing the slippery stone,

devour the small slippery stone –

tomorrow this shan’t be enough,

my God, and the hunger will come…

translated by:

Marcel Weyland (Sydney)
marcel.weyland@bigpond.com

[QZM04::037]; w sieci: 28.3.2010; Nr 2373


 


 

witrynę prowadzi
© R. Antoszewski
Titirangi, Auckland, 
Nowa Zelandia

  Site Meter