Kurioza naukowe / Scientific curiosities ISSN 1176-7545; rok X; No 2352

Zestawienie tematyczne prowadzone na bieżąco

                       

 

Jedno zdumienie dziennie...

 
.

 Uczone jaja świerszcza.

Świerszcze nie opiekują się młodymi świerszczykami. Po złożeniu jaj samice idą w swoją stronę. A jednak matczyna opieka istnieje, wyraża się tylko w inny sposób. 
Wrogiem świerszczy są pająki. Pająk wilczy potrafi spustoszyć populację świerszczy, które nie mają sposobu na obronę oprócz ucieczki. 
Zamknięto pewną liczbę zapłodnionych samic świerszcza pensylwańskiego  (Gryllus pennsylvanicus) pomieszczeniu z głodnymi pająkami wilczymi. Żeby jednak nie nastąpiła rzeź, pazur jadowy pająków pokryto woskiem tak, że mogły straszyć świerszcze, ale nie mogły im zrobić szkody. Kiedy te straszone samiczki złożyły jaja, usunięto pająki i odczekano aż wykluły się młode świerszczyki, które znowu skontaktowano z pająkami. Wynik był zdumiewający. Potomstwo straszonych matek wiedziało, że należy chować się przed pająkami, o czym wiedzą wszystkie świerszcze, ale te straszone przed urodzeniem siedziały w kryjówce dwa razy dłużej, niż dzieci matek nie straszonych. Co więcej, nieruchomiały także po napotkaniu pajęczyny lub odchodów pająka. Podobną różnicę w zachowaniu się młodych pająków zaobserwowano u pająków wyhodowanych w środowisku obfitującym w pająki, podczas gdy świerszcze z bezpajęczych okolic tego odruchu nie miały. 
Okazuje się, że nie koniecznie trzeba opiekować się dziećmi i uczyć je właściwego zachowania. Przypomina to nieco zdolność odróżniania języka u dzieci przed ich urodzeniem. O ile mechanizm odróżniania języka może być związany z rozwojem aparatu słuchowego i mózgu w okresie płodowym, to nie może ten mechanizm działać u owadów, bo przecież w jajach przed ich złożeniem nie ma owadzich 'uszu' ani mózgu. Można przypuszczać, że straszenie matek wywołuje w nich syntezę innego kompletu hormonów omywających rozwijające się jaja, co pociąga za sobą 'wdrukowanie'
(imprinting) nowych schematów zachowania. 
Ciekawe też w jakim stopniu zjawisko to występuje u innych zwierząt nie opiekujących się potomstwem. Na ten temat brak jakichkolwiek informacji


pająk wilczy

[QZE06::096];[QEP77::133]
Nr.: 2352; w sieci: 5.3.2010

 

 


 

witrynę prowadzi
© R. Antoszewski
Titirangi, Auckland, 
Nowa Zelandia

(wybrane z publ. R. Antoszewskiego)

  Site Meter