Seria poetycka; Polish poetry (English translations) ISSN 1176-7545; rok X; No 2245

Zestawienie tematyczne prowadzone na bieżąco

 

 

.
Kazimierz Przerwa-Tetmajer

(1865-1940)

Wszystko umiera z smutkiem i żałobą

Wszystko umiera z smutkiem i żałobą, 
choć tylko zmianą kształtów jest skonanie, 
bo chociaż wszystko zmarłe zmartwychwstanie,
nie zmartwychwstanie nic już nigdy sobą. 

Cóż, że w tysiącu kształtów moje ciało, 
z tysiąca zmarłych kształtów w jedno zlane, 
dawne, jak ziemia dawna, będzie trwało 
do końca ziemi?... Ja nie zmartwychwstanę. 

Łamiąca myśl jest, że ludzie tak muszą 
ginąć, jaki ginie zwierzę i roślina; 
że to, co we mnie nazywa się duszą, 
to jest czująca i myśląca glina...

Everything dies with its sorrow and mourning

Everything dies with its sorrow and mourning,
though death is only a change of the form,
for though all that’s died will again be re-born,
not as itself it shall rise in the morning.

What then, if in thousand new beings my flesh,
Flesh into which form a thousand were poured,
ancient, as earth is, shall live on afresh
to world’s end?... I, though, shall not be here more.

The thought destroys me, that our human goal
as plants’ and beasts’ is, to die and decay;
that this, which in me described is as soul,
is but a feeling and cognitive clay.

tłumaczył/translated by:  

 

Marcel Weyland (Sydney)
mpweyland@bigpond.com

[QZM04::013];No: 2245; w sieci: 1.11.2009


 


 

witrynę prowadzi
© R. Antoszewski
Titirangi, Auckland, 
Nowa Zelandia

  Site Meter