Kurioza naukowe / Scientific curiosities ISSN 1176-7545; rok X; No 2159

  zestawienia tematyczne 

Jedno zdumienie dziennie...

.

 Amazonki z Amazonii.

Amazonka i Amazonia, największa rzeka Ameryki Południowej i największe dorzecze oraz największa dżungla w skali światowej - to nazwy wywodzące się prawdopodobnie od bezpiersich Amazonek. 
A było to tak. Gonzalo Pizarro, przywódca konkwistadorów w Cuzco, Peru, wysłał swojego kompana Francisco de Orellano w głąb lądu dla poszukiwania El Dorado i cynamonowych drzew. Cynamon był wtedy na wagę złota w Europie. Grupa miała wrócić do Cuzco, ale Orellano rozmyślił się. Z około pięćdziesięcioma wojakami ruszył w poprzek subkontynentu. Prawie jedna trzecia z nich zginęła przed dotarciem do ujścia Amazonki. Była to wyprawa bardzo śmiała, bezprecedensowa. Przebadali część dorzecza olbrzymich rzek prowadzących do Atlantyku. Sam Overallono był bardzo skąpy w słowach, zresztą jego raport dla Rady Indii nie zachował się. Podróż opisał kapelan wyprawy Gaspar de Carvajal. Jedną z ciekawszych przygód wyprawy były walki z plemionami indiańskimi, których główne oddziały zbrojne stanowiły kobiety. Inni twierdzą, że były to tylko opowiadania o kobiecych plemionach, które zbierały daniny od plemion sąsiednich w postaci papuzich piór dla ozdoby swoich świątyń. Działo się to u zbiegu Madeiry i Amazonki - rzeki. Niemniej od razu nazwano je Amazonkami, widocznie Overallano lub Carvajal znał grecką mitologię. Mógł być też inny źródłosłów tej nazwy. W języku tupi-guarani podobnym słowem określa się teren zasięgu przypływów, a na Amazonce przypływy sięgają daleko w głąb lądu. Pewnie zresztą jeden i drugi czynnik odegrał swoją rolę. Obaj sprawozdawcy i tak nazwani zostali kłamcami przez współczesnych, bo niewiarygodne wydawały się ich sprawozdania. 
Były to jednak jedyne wiadomości o wnętrzu Ameryki Południowej. Choć skąpe pobudzały wyobraźnie elity inteligenckiej do niebywałych granic. 
Tak wyobrażano sobie sielskie życie tamtejszych Amazonek. 

Powyżej jedno z wyobrażeń o Amazonkach, ilustracja zachowana w Bibliotece Nrodowej w Madrycie.

O innych Amaznkach p. tu.

[QZE05::035];RCP05049-30-075;[QNT10::025]
No: 2159; w sieci: 11.3.2009

.

 

witrynę prowadzi
© R. Antoszewski
Titirangi, Auckland, 
Nowa Zelandia

(wybrane z publ. R. Antoszewskiego)

  Site Meter