Seria poetycka; Polish poetry (English translations) ISSN 1176-7545; rok X; No 2150

Zestawienie tematyczne prowadzone na bieżąco

 

 

.
Cyprian Kamil Norwid

(1821 - 1883)

Mój ostatni sonet

B ą d ź z d r o w a! -- tak ponury Bajron żegnał żonę, 
Tak i niejeden luby lubą swą niestałą, 
Lecz mych pożegnań chwila będzie oniemiałą, 
Chociaż zawsze wymownie oczy wspłomienione. 

Teraz więc, póki jeszcze Niebo jest łaskawsze, 
Póki jasność Twych spojrzeń jeszcze dla mnie świeci, 
A zasłona przyszłości czarnych chmur nie wznieci, 
Żegnam Ciebie, o luba, żegnam Cię na zawsze. 

Na z a w s z e?... -- może z żalem Twe usta powtórzą, 
Może nawet Twe oko w rozstania godzinie 
Uroni łezkę, kiedy wspomnienia się wzburzą. 

Lecz żal ten, jak ślad łodzi płynącej, przeminie 
I łza oschnie, gdy losy radość Ci wywróżą, 
I w pierzchliwej pamięci pamięć o mnie zginie.

My last sonnet

F a r e w e l l! Thus gloomy Byron his wife bid goodbye
And thus often a lover his fickle love leaves;
But my leave-taking shall be more silent than these,
Though stays eloquent always my fiery eye.

So I now, while yet Heaven still treats me so well,
While yet Your glances’ brightness on me sheds its brilliance,
And the veil of the future yet hides black clouds’ millions,
Leave forever, beloved, for ever farewell.

For e v e r?...You may sadly repeat my adieu,
And Your eye, by my leaving a little dismayed, 
Shed a tear, when you’re troubled by memories renewed.

But this small grief, like furrows by moving boat made,
Shall vanish, the tears dry, when fates joy presage you,
And from Your flighty memory my memory shall fade.

tłumaczył/translated by:  

 

Marcel Weyland (Sydney)
mpweyland@bigpond.com

[QZM03::078];No: 2150; w sieci: 28.2.2009


 


 

witrynę prowadzi
© R. Antoszewski
Titirangi, Auckland, 
Nowa Zelandia

  Site Meter