Seria poetycka; Polish poetry (English translations) ISSN 1176-7545; rok X; No 2133

Zestawienie tematyczne prowadzone na bieżąco

 

 

.
Adam Mickiewicz

(1798 -1855)

Rozmowa

Kochanko moja! na co nam rozmowa?
Czemu, chcąc z tobą uczucia podzielać,
Nie mogę duszy prosto w duszę przelać
Za co ją trzeba rozdrabiać na słowa,
Które nim słuch twój i serce dościgną,
W ustach wietrzeją, na powietrzu stygną!

Kocham, ach! kocham, po sto razy wołam,
A ty się smucisz i zaczynasz gniewać,
Że ja kochania mojego nie zdołam
Dosyć wymówić, wyrazić, wyśpiewać;
I jak w letargu, nie widzę sposobu
Wydać znak życia, bym uniknął grobu.

Strudziłem usta daremnym użyciem,
Teraz je z twymi chcę stopić ustami,
I chcę rozmawiać tylko serca biciem,
I westchnieniami, i całowaniami,
I tak rozmawiać godziny, dni, lata,
Do koćca świata i po końcu świata.

Conversation

Tell me, my darling! what’s the point of talking?
Why, when my feelings with yours I would share
To fuse two souls wholly, I do not yet dare?
Why into word-crumbs must they first be broken,
From which, ere reaching your ear and your heart,
All warmth and flavour dissolve and depart?

I love, I love! I, a hundred times, cry,
And yet you, sulking, complaints at me fling,
That I’m not able this love to apply,
Properly tell it, well phrase it, and sing,
-But, as if dumb-struck, know not to behave 
Showing some life. and thus cheating the grave.

My mouth, tired out with labour self-defeating,
I would instead now with your own one fuse,
Would converse rather with our twin hearts beating,
Sighing and kissing all that I would use,
And thus hold talk for hours and days and years,
While the world lasts, and when it disappears!

tłumaczył/translated by:  

 

Marcel Weyland (Sydney)
mpweyland@bigpond.com

[QZM03::0xx];No: 2133; w sieci: 8.2.2009


 


 

witrynę prowadzi
© R. Antoszewski
Titirangi, Auckland, 
Nowa Zelandia

  Site Meter