| |
 |
Niełatwo
być wielkim Polakiem...
Przykłady
'polskiego patriotyzmu' podane przez nie byle kogo, bo samego Cypriana Kamila Norwida. |
|
1. X. P. Skarga, jezuita, zagrożony
kijami od dobrych Polaków, kiedy schodził z mównicy, z
której prorokował.
(Por. A. Mickiewicz, Literatura słowiańska, kurs I,
wykł.. XL: "Powiadają, że raz przy wyjściu z kościoła
spoliczkowano go publicznie... - przekl. L. Płoszewskiego.)
2. Jan III Sobieski, okrzyknięty zdrajcą ojczyzny od patriotycznych
Polaków, zgromadzonych naówczas w Gołębiu.
3. X. Adam Czartoryski, opisany i odrukowany jako zły Polak, we wszystkich dziennikach emigracyjnych z
wyjątkiem jednego (to jest tego, który do Księcia należał).
(Tym jedynym dziennikiem było wydawane w Paryżu pismo "Trzeci Maj".)
4. Adam Mickiewicz, lżony jako zły
Polak w Dreźnie, skoro nie przybył na powstanie z Neapolu i nie
dotknął się powstania, w które nie wierzył.
5. Maurycy Mochnacki, zelżony na ulicy jako agent rządu
rosyjskiego, skutkiem rękopismu, którego do dziś nikt nie zna i nie
czytał, i nie widział.
(Mowa tu o słynnym memoriale aresztowanego Mochnackiego (z r. 1824) na temat
młodzieży, wychowania i szkolnictwa w Królestwie Polskim
- wydrukowal go dopiero Szymon Askenazy.)
6. Zygmunt hrabia Krasiński, uderzony w policzek od dobrego Polaka.
(było to na Uniwersytecie Warszawskim w r. 1829, policzkującym
zaś był Leon Łubieński, syn generała Tomasza.)
7. Władysław hrabia Zamoyski, uderzony kijem przed kościołem
S. Magdaleny w Paryżu od walecznego Polaka.
8. Generał Bem, po dwakroć dosięgany kulą dobrego Polaka z pistoletu,
która raz się oparła na pięciu frankach w srebrze (rzeczy rzadkiej u tego wodza w kieszeni!)
(Pierwszy raz w Melun (1833)- kula Platona Pasierskiego, drugi raz w Peszcie (1849)- kula Franciszka Kolodziejskiego.)
9. Ludwik Mierosławski, uderzony w policzek przez heroicznego Polaka w
Paryżu.
(Mowa o gorszącym zajściu w dniu 2 lutego 1865r. w paryskiej Cafe Voltaire, gdzie dwaj bracia
Marchwińscy, dawni gorący przyjaciele Mierosławskiego, spoliczkowali go publicznie. Czyn ten
spotkał się z powszechnym potępieniem i wywołał setki protestacji i
adresów skierowanych do Mierosławskiego.)
Słabszą czcionką to przypisy z "Pism Norwida", wybranych i
objaśnionych przez Juliusza W. Gomulickiego.
Podaję w kontekście
awantury dokoła Lecha Wałęsy.
zebrane z którejś polskiej listy
dyskusyjnej (1991?)
[QZE04::006];[QNT49::053]
No: 1974; w sieci:24.7.2008
|
|
