|
Seria poetycka; Polish poetry (English translations) ISSN 1176-7545; rok VIII; No 1830 |
|
|
| Władysław Broniewski |
(1897-1962) |
||
|
Mazurek Szopena |
|||
|
W jerozolimskim zaułku cyprysy błądzą i smutki O, moja przyjaciółko, wieczór otula ogródki, tchnące snem i legendą, pełne ciszy biblijnej, woniejące lawendą i wonią melodyjne. Srebrną świeci nam glorią księżyc, płynąc jak czółno, Niedźwiedzica i Orion Pokazują na północ, na północ wiatry wieją, na północ lecą myśli z rozpaczą i z nadzieją ku Warszawie, ku Wiśle Cisza otula nas senna, o, moja przyjaciółko... I nagle! -mazurek Szopena w jerozolimskim zaułku! Gra dobrze nieznany pianista melodię sercu znajomą, nuta srebrzysta i czysta, nuta z Kraju i z domu, mazurska, kujawska nuta wraca do nas, serdeczna, ale dzisiaj zatruta -.. i wczorajsza, i wieczna: - o białej narzeczonej, - i o koniusze biednym, - o łące. o zielonej, . wciąż o tym samym, o jednym. A babka mi to grała na starym fortepianie w pokoju, gdzie fotografia dwóch braci rozstrzelanych. Bracia w czarnych czamarach leżą w płockim ogrodzie, a babka niedawno zmarła niespodzianie, gdzieś w drodze... Hucznie zatupią basy, zapłacze trel w wiolinie, i przez sosnowe lasy serce Wisłą popłynie, pójdzie piaszczystym traktem, pójdzie szlakiem tułaczym i wiolinowym taktem jak mazurek zapłacze... Za głośno w starym zaułku pianista smaga ciszę: . po sercach, o przyjaciółko, biją nas białe klawisze. |
|||
|
Chopin Mazurka |
|||
|
Through a Jerusalem alley
the cypress and sadness wander.. O my friend, let us dally where dusk embraces the garden, breathing old dreams and legends, filled with a biblical calm, bathed in lavender’s fragrance, melodious with scent of balm. With silver glory shining, the moon’s a boat gliding forth, and the Great Bear and Orion, point the way to the north, northward moves the night air, northward thoughts are streaming with hope, and with despair Warszawa, Wisła dreaming. The calm, swathing, unshaken, lulls us, friend, magically. When, suddenly! Chopin’s Mazurka in a Jerusalem alley! The unknown pianist plays well the tune, by heart so well known, silvery notes, each a bell, notes from Fatherland and home, Mazovian, Kuiawian note, Heart-felt, to heart returning, today with poison fraught - yesterday’s, and eternal: - about the bride so fair, - the horse-groom, poor and lonely, - of meadows, O, so green, .always of those, those only. My grandma played this for me at her old piano seated, where the old photo I’d see - two brothers executed. In their black coats they’re laid in their Płock garden ferny. Grandma has not long since died, of a sudden, on a journey. Grandly the basses shall thrum, violins sob in their throat, my heart through pine woods shall come and down the Wisła shall float,. the sandy byways choosing, follow the pilgrim’s way, with the violin’s music, like a mazurka shall cry… In the alley, too strident, the pianist disturbs the peace, and, my friend, there come striding, hammering our hearts, the white keys. |
|||
|
tłumaczył/translated by: |
|
||
|
Marcel Weyland
(Sydney) |
|||
| [QZM02::063]; No 1830; 7.10.2007 | |||
|
witrynę prowadzi |
v.86 |
