|
Seria poetycka; ISSN 1176-7545; rok VIII; No 1766 |
|
|
| Adam Asnyk |
(1838-1897) |
||
|
Między nami nic nie było… |
|||
|
Między nami nic nie było!
Żadnych zwierzeń, wyznań żadnych. Nic nas z sobą nie łączyło - Prócz wiosennych marzeń zaradnych; Prócz tych woni, barw I blasków Unoszących się w przestrzeni, Prócz szumiących śpiewem lasków I tej świeżej łąk zieleni! Prócz tych kaskad i potoków Zraszających każdy parów, Prócz girlandy tęcz, obłoków, Prócz natury słodkich czarów; Prócz tych wspólnych, jasnych zdrojów, Z których serce zachwyt piło, Prócz pierwiosnków i powojów Między nami nic nie było! |
|||
|
Nothing was between us, ever! |
|||
|
Nothing was between us, ever!
No confessions, revelations, Nothing bound us two together, But the springtime’s false emotions; But for perfumes, colours glowing, Through the ether floating, streaming, But for forests with song soughing, And fresh meadows richly greening; But for waterfalls, and runnels, Every dell and gorge enriching, But for rainbows’ dazzling garlands, But for nature’s sweet bewitching; But for shared clear springs of water, Where one’s heart enchantment savoured, Butter-cups, and morning-glory, Nothing was between us, ever! |
|||
|
tłumaczył/translated by: |
|
||
|
Marcel Weyland
(Sydney) |
|||
| [QZM02::042];No: 1766; w sieci:16.7.2007 | |||