ISSN 1176-7545; rok VIII; No 1727

Zestawienie tematyczne prowadzone na bieżąco

 Stanley nie doczekał...

Po przedstawieniu wyników badań, po wieloletniej pracy nad tym zagadnieniem z najróżniejszymi modyfikacjami, pozycja Millera w świecie chemii była ugruntowana. Ale w miarę zbierania danych wydawało się, że eksperyment nie wiele zbliżył badaczy do stworzenia życia w probówce. Choć wykryto aminokwasy, znaleziono także zasady nukleinowe, to jednak śladów autokatalicznego namnażania nie było, nie było też jakiejś preferencji optycznej generowanych związków, a jak wiadomo, organizmy żywe składają się ze związków lewo- lub prawoskrętnych i są w tym względzie bardzo rygorystyczne.
I właśnie fakt, że natura miliony lat temu 'powtórzyła' eksperyment Millera na pobliskim satelicie Saturna, gdzie warunki, choć znacznie ostrzejsze niż na naszej Ziemi, jednak najbardziej ziemską pra-atmosferę i parametry fizyczne przypominają, bardzo podniosła zaufanie, że coś w tym jest, że badania są na dobrej drodze. Odkrycie związków wielkocząsteczkowych, owych tolinów, przekonało wielu badaczy, że Miller był na bardzo dobrej drodze.  
Niestety, nie wiadomo, czy Miller dowiedział się o swoim astronomicznym sukcesie. W kilka dni po ogłoszeniu wyników badań przeprowadzonych przy pomocy spektrometru plazmowego przesłanych z Cassini, Stanley Miller zmarł w wieku 77 lat po szeregu udarach. 
Miller potrafił zachęcać studentów do działań twórczych. Mawiał: 'Jeśli nie potrafisz wyjść z pięcioma pomysłami dziennie o różnych mechanizmach powstania życia, nie robisz dobrej roboty'. 
Wielokrotnie przedstawiany był do Nagrody Nobla, ale jej nie otrzymał. No cóż, komitet noblowski nie tylko w poezji czy polityce podejmuje bzdurne decyzje. 

[QZE02::022];RCP050-00-215;[QEP51::106]
No: 1727; w sieci:23.5.2007