| |
Ofiara
dla Ojczyzny.
 Mehmed
II Zwycięzca (1432 - 1481), sułtan Imperium Otomańskiego
od 1444 r. ( z krótką przerwą), był człowiekiem światłym,
niezwykle dzielnym, starającym się o swoich poddanych.
Rozszerzył Imperium znacznie, nadał prawa, zakładał
szkoły, sprowadzał humanistów włoskich (Bellini
ozdabiał salony pałacu obscenicznymi scenami) i
greckich uczonych.
Tak jak każdemu mężczyźnie, zdarzało mu się popadać
w miłostki, ale też zdarzyła mu się prawdziwa miłość,
daleko głębsza, niż to było w zwyczaju haremowego życia.
Obiektem tej miłości była prześliczna
szesnasto-siedemnastoletnia Greczynka wzięta w jasyr po
zdobyciu Konstantynopola (1453 r.). Tak się w niej
zadurzył, że zaczął zaniedbywać sprawy państwowe.
Zwrócili mu na to uwagę dworzanie, a było to sprawą
ryzykowną, bo znany był ze swojej samowoli i
nieograniczonej władzy, z której często korzystał. W
tym przypadku jednak nie obraził się i zapewnił, że
potrafi wziąć się w karby dla dobra Ojczyzny.
Jak obiecał, tak zrobił. Posłał dostojników do
jednej z sal pałacu i po chwili sam tam przyszedł z cudownie
piękną dziewczyną. Był ta owa grecka piękność, Irena.
Zapytał dostojników, czy widzieli kogoś piękniejszego
od niej. Dostojnicy, jeden po drugim wyrażali swój
nieograniczony zachwyt ku zadowolenia uszczęśliwionej dziewczyny i samego sułtana.
Sułtan wtedy rzekł: "Nic na świecie nie może
odwieźć mnie od obowiązków, jakie nakłada na mnie
wielkość domu Osmanów". To rzekłszy wyciągnął
sztylet i poderżnął gardło dziewczęciu.
Sułtan był wielbicielem humanizmu, kochał pracę w
ogrodzie, warzywa,
kochał kwiaty, które sprowadzał z różnych krajów. Pisał
poezje. Ale
Ojczyzna była dlań ważniejsza..
Moim skromnym zdaniem sułtan jednym pociągnięciem
noża rozwiązał w sposób optymalny wiele spraw
osobistych i państwowych. Pozbył
się przeszkody w prowadzeniu spraw państwa, zadowolił
dworaków z którymi bywał na pieńku, uwolnił się
od dziewczyny, która pewnie była już zbyt wymagająca
i pewna siebie, a Irenę uratował przed spędzeniem
reszty życia w haremie, z roku na rok w gorszej sytuacji pod
pieczą eunuchów i haremowych megier. A wszystko
zgodnie prawem swego państwa.
il: Mehmed II,
miniatura, Sinan Bey
[QZE02004];[QAB06::534]p436;[QEP50::217]
No: 1710; w sieci: 5.5.2007
|
|
