Kurioza naukowe / Scientific curiosities ISSN 1176-7545; rok VIII; No 1692

Zestawienie tematyczne prowadzone na bieżąco

Jedno zdumienie dziennie...

 
.
 

Sposób na otyłość.

Mnisi wielu zakonów od najdawniejszych czasów znani byli z tego, że lubili dobrze zjesć. Trzymali w klasztorach całe zwierzęcarnie na swoje potrzeby, a także stawy rybne i ogrody. W ten sposób przyczyniali się do rozwoju rolnictwa we wielu krajach, także w Polsce. Dieta mnichów była zróżnicowana i wysokokaloryczna. Jedzono wiele miąs, jaj, serów. Urozmaicano stół warzywami i często była to droga warzyw na stoły gawiedzi. Spożywano wiele mleka, no i pito wiele piwa i win. Tradycja znakomitych rodzajów i piw i win rozsławiała wiele zakonów przez stulecia i trwa do dziś. 
Przeprowadzono badania kilkuset szkieletów mnichów z lat 476 do 1450 z grobowców klasztoru Andechs w Bawarii. Okazało się, że osoby w wieku lat 45 miały częściej uszkodzenia szkieletów świadczące o typowych schorzeniach związanych z otyłością - artretyzm, cukrzycę - i to aż trzykrotnie częściej, niż świeckie osoby z tego samego wieku i okresu historycznego. Dieta mnichów zawierała 6000 kalorii, i nawet w czasie postu dochodziła do 4500. Jedzono więc w klasztorze tak samo jak ówczesna arystokracja. 
Oczywiście przełożeni różnych zakonów starali się ograniczyć obżarstwo, z miernymi jednak skutkami, jak to widać na wielu malunkach, a także przysłowiach wszystkich krajów. 
Jeden sposób, niestety chyba nie często praktykowany, zastosowano w klasztorze cystersów w Alcobaça w Portugalii. Sposób prosty, niezawodny, warty do naśladowania w restauracjach i stołówkach, itp. Otóż drzwi prowadzące do refektarza, ówczesnej sali jadalnej, były tak wąskie, że grubaśny mnich nie mógł się przez nie przecisnąć, dopóki nie schudł. Mógł jednak korzystać z pokarmu duchowego, jako że w czasie jedzenia czytano święte teksty i stojąc za drzwiami refektarza niczego nie tracił.. 

ill: Mosteiro de Santa Naria de Alcobaça (wikipedia)
info. zapodał M. Strassenburg-Kleciak
[QZE01::084;[QEP40::079[QEP50::000]

No: 1692; w sieci: 10.4.2007

 

 

witrynę prowadzi
© R. Antoszewski
Titirangi, Auckland, 
Nowa Zelandia

(wybrane z publ. R. Antoszewskiego)

v.85

  Site Meter