Kurioza naukowe / Scientific curiosities ISSN 1176-7545; rok VIII; No 1626

Zestawienie tematyczne prowadzone na bieżąco

Jedno zdumienie dziennie...

O pracy. (p. też notka poprzednia)

P. Bóg nas stworzył na to, abyśmy go poznali, kochali, służyli mu, po śmierci żywot wieczny otrzymali; czy atoli nie mamy jeszcze i innego przeznaczenia na ziemi?
O. Mamy to także, aby pracować.
P. Czy iuż piérwsi nasi rodzice pracowali? 
O. Już oni musieli ogród uprawiać, i pracować. 
P. Tak iest! Praca ta atoli była lżeysza, iak iest dziś nasza, ziemia rodziła lepiéy, lecz
kiedy pierwsi nasi rodzice zgrzeszyli, iakże potem musieli pracować? 
O. Ciężéy w pocie czoła; bo ziemia osty, chwast rodzić zaczęła.
P. Czy praca iest iuż nieszczęściem człowieka? 
O. Nie iest.
K[siadz]: Zapewne nie iest. Kto pracuie, ten weselszy iak próżniak; kto robi, ten silny, zdrowy, nie myśli o niczém złém..
.....................
P. Gdyby dobry komornik, co całe życie pracuie, nędzną strawą się utrzymuie, często choruie, nie wiedział o tem, że dusza ma dalsze życie w wieczności, coby on czynił patrząc na nędzę swoię ?
O. Narzekałby.
P. Gdyby zaś długo narzekał i cierpiał biédę swoię, coby może potem uczynił? 
O. Możeby się stał potém złym.
P. A bogaty, coby nie wiedział o przyszłym żywocie, czegoby tu sobie pozwalał? 
O. Uciskałby słabszych, dogadzałby ciału tylko swoiemu. 

K. Niech Bóg zachowa, by ludzie iacy mogli zapomnieć, albo nie wiedziéć o tey nauce! Nie byliby to dobrzy sąsiedzi, ale zwierzęta. -Nieszczęśliwi, byliby u nich bez pociechy, bez nadziei ochłody po upałach życia tego. Możni i szczęśliwi, uciskaliby słabszych, braliby im wszystko dla dogodzenia sobie. Ubogi człowiek, byłby biédnieyszy iak zwierzęta leśne, boby musiał całe życie pracować i nędzy doświadczyć. Szczęście to tylko, że na ziemi nié ma ludzi, iakimkolwiek oni ięzykiem mówią, iakokolwiek się ubiéraią, którzyby nie wiedzieli dobrze o tém, że dusza żyie na wieki. Przeięci tą nauką rodzice, wesoło odchodzą dziatek z tego świata. Mąż żonę widziéć w przyszłem życiu, przyiaciel przyiaciela i krewnego będzie! Ta wiara niechay nas wszystkich w służbie pana Boga utrzymuie, niech nas pociesza w smutku i ubóstwie , a w dostatkach niech nas zachowa od łakomstwa, pychy, niemiłosierdzia.

[QZE01::031];[QAB07::495]p39,190
No: 1626; w sieci: 20.1.2007