|
Seria poetycka; ISSN 1176-7545; rok VII; No 1583 |
|
|
| Adam Asnyk |
(1838-1897) |
||
|
Na początku nic nie było.. |
|||
|
Na początku nic nie było,
Tylko przestrzeń ciemna, pusta, Wtem jej czarne błysły oczy I różowe, świeże usta. Od jej spojrzeń, od rumieńca Zajaśniała świateł zorza, A gdy pierwsze rzekła słowo, Ziemia wyszła z głębi morza. Gdy przebiegła ziemię wzrokiem Śląc jej uśmiech, rój skrzydlaty Wzleciał ptaków i motyli, A spod ziemi wyszły kwiaty. I zbudziłem się do życia W cudowności jasnym kraju. Lecz mnie również, tak jak innych, Wypędzono z tego raju. |
|||
|
At first, only void existed |
|||
|
At first, only void existed,
Only space, huge, dark, and empty, Suddenly, her black eyes flashed, and Her sweet, rosy mouth was tempting. From her glances, from her blushes, Shining rays of dawning leapt, When her first word she then uttered Earth emerged from ocean’s depths. When her glance traversed the earth In her smile’s wake came winged showers Of bright birds and butterflies, And the earth brought forth its flowers. No man then had yet existed, But a lifeless lump of clay, Till, at last, with one kiss burning – She made me, on that last day. And I woke up into being In that wonder-filled bright land, Till I, too, like all the others, From this paradise was banned. |
|||
|
tłumaczył/translated
by: |
Marcel Weyland
(Sydney) |
|
|
|
[QZM01::087]; No: 1583; w sieci: 2.12.2006 |
|||
|
witrynę prowadzi |
v.85 |
