Seria poetycka; ISSN 1176-7545; rok VII; No 1529

Zestawienie tematyczne prowadzone na bieżąco

 

.
Juliusz Slowacki 

(1809 - 1849)

W pamiętniku Zofii Bobrówny.

Niechaj mię Zośka o wiersze nie prosi,
Bo kiedy Zośka do ojczyzny wróci,
To każdy kwiatek pisze wiersze Zosi,
Każda jej gwiazdka piosenkę zanuci.
Nim kwiat przekwitnie, nim gwiazdeczka zleci,
Słuchaj - bo to są najlepsi poeci.

Gwiazdy błękitne, kwiateczki czerwone
Będą ci całe poemata składać.
Ja bym to samo powiedział, co one,
Bo ja się od nich nauczyłem gadać;
Bo tam, gdzie Ikwy srebrne fale płyną,
Byłem ja niegdyś, jak Zośka, dzieciną.

Dzisiaj daleko pojechałem w gości
I dalej mię los nieszczęśliwy goni.
Przywieź mi, Zośko, od tych gwiazd światłości,
Przywież mi, Zośko, z tamtych kwiatów woni,
Bo mi zaprawdę odmłodnieć potrzeba.
Wróć mi więc z kraju taką - jakby z nieba.

Lines in Zofia’s autograph album

Don't ask a poem of me, Zosia sweet,
For when to our homeland our Zosia will come,
There every flower shall verses repeat,
There every star shall a song to her hum.
Before the blooms fade, before the stars fall,
Listen - these poets are best of them all

The azure stars, and the flowers so red,
An entire poem will for you compose;
I would copy just whatever they said,
For I have learned all my chatter from those;
For there, where Ikwa its silver course runs,
A child, like Zosia, I too played there once.

A visitor now, I sojourn afar,
Ill-fortune followed, wherever I went,
Bring to me, Zosia, the light of one star,
Do bring back, Zosia, one such flower's scent,
My youth I crave again to be given!
- Bring it back for me - as if from heaven.

tłumaczył/translated by:  

 

Marcel Weyland (Sydney)

[QZM01::071]; No 1529
w sieci: 7.10.2006

 


 

witrynę prowadzi
© R. Antoszewski
Titirangi, Auckland, 
Nowa Zelandia

v.85

  Site Meter