Kurioza naukowe / Scientific curiosities ISSN 1176-7545; rok VII; No 1463
Zestawienie tematyczne prowadzone na bieżąco

a

 

 

.

 

 

 

Jedno zdumienie dziennie..

.
 

Parasolowiec górski.

Jest to mały ssak górski (Pennatacaudus volitarius), zbliżony do ryjówki.  Zamieszkuje strome zbocza górskie, ulubione jego miejsce to przepaściste doliny gór położone równoleżnikowo w Azji Środkowej. Pokrewne gatunki żyją na zboczach Andów w subtropiku.
Szczególną cechą tego zwierzątka jest długi ogon zakończony pękiem włosów skierowanych w stronę głowy, niejako pod włos. Przy sprzyjających prądach wznoszącyh zwierzak śmiało skacze w przepaść, otwiera parasol i frunie jak owocki 'męskiej stałości', czyli mniszka lekarskiego (Taraxacum officinale).  Do pewnego stopnia parasolowiec, w przeciwieństwie do mniszka, potrafi kierować swoim lotem przez sprytne regulowanie stopnia rozwinięcia parasola i jego symetrii. Po wylądowaniu parasolowiec składa grzecznie parasolkę i gładki ogon zarzuca sobie na grzbiet. Starszym osobnikom ogony stopniowo łysieją i przestają one korzystać z szybowcowej komunikacji. 

Niestety, zwierzątka takiego nie ma. Ale będzie, tak przynajmniej sądzi Dougal Dixon w pięknej książce o faunie, jaka opanuje naszą Ziemię za jakieś 50 milionów lat *). Człowiek będzie rzadkim wykopaliskiem (prawdopodobnie silnie radioaktywnym /dopisek RA) a świat opanowany będzie przez zwierzęta, które potrafią przetrwać kolejne kataklizmy. 

Moim zdaniem parasolowiec górski pojawi się znacznie wcześniej, sądząc po tym, jakie zmiany zaszły w przyrodzie przez ostatnie 65 milionów lat, kiedy to Nowa Zelandia odbiła od większej masy lądowej. Za 50 milionów lat można oczekiwać potomków parasolowca czynnie posługujących się parasolem do kontrolowanego fruwania, pewnie nawet z jakimś sprzętem nawigacyjnym opartym na urządzeniach nanomolekularnych.
Pożyjemy, zobaczymy..

*) Dougal Dixon; After man, A Zoology of the Future. Granada, London, 1981

[QZE00::013];[QAB03::226]p68
w sieci: 29. 7. 2006

 
.

 

witrynę prowadzi
© R. Antoszewski
Titirangi, Auckland, 
Nowa Zelandia

(wybrane z publ. R. Antoszewskiego)


styczeń 2005

v.56

  Site Meter