Mieszkanie w skorupie glyptodonta.

Mogą kraby korzystać z muszli jako mieszkania, mogli też ludzie, jak się okazuje, mieszkać w skorupie glyptodontów.  Glyptodonty, to wielkie, wymarłe ssaki łożyskowe z rzędu szczerbaków. Obecni przedstawiciele tego rzędu to tylko leniwce, mrówkojady  i pancerniki. Znanych jest wiele wymarłych szczerbaków, niektóre zginęły wiele set tysięcy lat temu, mimo to, czczerbaki nie były człowiekowi obce. Ostatnie wielkie szczerbaki wymarły zaledwie 10.000 lat temu i ich historia zazębiła się z historią ludzkości na terenie obecnych Ameryk. Stare szczerbaki oczywiście były doskonałym źródlem pokarmu, choć trudno było na nie ludziom pierwotnym polować. Ale zmyślny człowiek wykorzystał także ich kościany pancerz jako miejsce zamieszkania. Była to konstrukcja solidna, dająca doskonałą ochronę. Po wyjedzeniu zawartości skorupy, wystarczało ją tylko odpowiednio ustawić, i mieszkanie, wcale wygodne, było gotowe. Ponieważ wymiary pancerza szczerbaka dochodziły do 3 m długości, stanowiły dosyć wygodne miejsce nawet na rozpalanie ognia, a przede wszystkim na jego podtrzymywanie, co w wilgotnym tropiku nie jest sprawą łatwą.
W Ameryce Południowej i Środkowej znaleziono wiele takich schronów wraz ze szczątkami ich mieszkańców, narzędziami i resztkami palenisk. Znany jest mi tylko jeden inny przykład używania elementów kośćca zwierząt do celów budowlanych - mianowicie kości i 'kły' mamuta używane jako elementy konstrukcyjne przez ludy syberyjskie, a także przez dawnych mieszkańców Ukrainy. 

Zwraca uwagę wspaniale zakończony ogon, który doskonale nadawał się na maczugę. 

[QZD09::056];[QAB07::959]p150
w sieci: 27. 5. 2006