Fałszywy przywódca karaluchów.

Owady społeczne, jak i inne zwierzęta stadne, przejawiają 'inteligencję zbiorową' - coś w rodzaju wspólnego mianownika inteligencji poszczególnych osobników. W wyniku tego stado działa 'w kupie', przy tym w zespole pojawiają się bardziej aktywne osobniki nadające całej grupie pewien kierunek działania. 
Obserwując dokładnie zachowanie się karaluchów udało się określić, jakie to cechy decydują o tym, że jest się karaluchem. Okazuje się nie tyle morfologia jest istotna, ile feromony oraz sposób poruszania się i kontaktowania z innymi osobnikami. Program karaluszego zachowania się wprowadzono do komputerowych procesorów, umieszczono je w obudowie wielkości pudełka od zapałek, uzupełniono czujnikami pozwalającymi oceniać odległości i rozróżniać karaluchy (na zasadzie emisji i recepcji podczerwieni), a najważniejsze, uperfumowano pudełeczko feromonem specyficznym dla karaluchów - i fałszywy karaluch był gotowy (w środku zacienionego pola otoczony prawdziwymi karaluchami). Taki imposter, jeśli odpowiednio zaprogramowany, może przewodzić grupie. A że badacz może sterować zachowaniem się impostera, mamy układ: badacz, fałszywy karaluch, i stado podległych mu prawdziwych karaluchów..
Wygląda to na zabawkę, ale perspektywy urządzenia są nieobliczalne, zarówno w sensie pozytywnym, jak i negatywnym. Tylko ograniczenie wyobraźni nie pozwala na przewidzenie wszystkich potencjalnych skutków działania takiego 'władcy karaluchów'. Karaluch, zwierzak duży i mocny może nosić na grzbiecie różne rzeczy, o czym już kiedyś pisałem. 

[QZD09::048];[QEP35::178]
w sieci 20.5.2006