Kopalnia wraków.

Na Sable Island, wyspie piaskowej leżącej 180 km na południowy-wschód od Nowej Szkocji (Kanada), nie ma kamieni, można natomiast spotkać wraki starych statków, na dodatek od czasu do czasu wyłaniają się nowe, odkryte przez wiatry i morskie prądy. Jest to mała wysepka, około 40 km długości i tylko dwa km szerokości, coś jak Hel, tylko bez łączności z lądem. 

Miejsce jest niespokojne, ściera się tu ciepły Golfsztrom z zimnym Prądem Labradorskim, profil dna zmienia się nieprzewidywalnie, powstaje wiele płycizn, szaleją wiatry. Akwen jest bardzo bogaty w dorsza, przyciaga mnóstwo rybaków od stuleci, zaś sama wyspa jest lęgowiskiem foki szarej (Halichoerus grypus - która i na Bałtyk zagląda). Rocznie przychodzi tam na świat 40.000 focząt. 
Wyspę odkrył w roku 1521 portugalski podróżnik João Alvares Fagundes. Pierwotnie próbowano tam osiedlić francuskich skazańców, ale przedsięwzięcie było nieudane. Obecnie jest to teren zamknięty. Mieszka tu kilkadziesiąt osób, załogi stacji badawczych i meteorologicznych.  
Akwen ma ponurą sławę cmentarzyska Atlantyku. Oblicza się, że znalazło tu swój koniec około osiemset statków, zginęło około 10.000 ludzi morza, ale wielu też zostało uratowanych po założeniu tu dwu latarni morskich. Ciekawostką są foki, stada dzikich koni, no i wyłaniające się od czasu wraki z przeszłości. 
Rocznie kilkadzieiąt turystów może tu znaleźć zakwtaerowanie, ale tylko pod ścisłą kontrolą. Pobyt nie jest tani, a jako ciekawostkę można podać, że chyba to najdroższe miejsce dla internautów. Minuta żeglowania po sieci kosztuje pół dolara. Jak sobie pomyślę, że zamiast tutejszych kilkunastu dolarów miesięcznie miałbym płacić ponad 15.000 NZ$, jakoś się milej robi na sercu. 

[QZD09::024];[QEP34::169];EB
w sieci: 23. 4. 2006