Kurioza naukowe / Scientific curiosities ISSN 1176-7545; rok VII; No 1346

Zestawienie tematyczne prowadzone na bieżąco

Jedno zdumienie dziennie...

Flet nosowy (2).

Flet nosowy znano na Fidżi, Niue, Hawajach, Tahiti (jako ohe-ohe-hano iku), Tonga (fangofango),  na wyspach Nowej Zelandii, w Australii, a także są dowody posługiwania się podwójnym fletem nosowym przez Indian kolumbijskich - znaleziono złoty posążek przedstawiającego Indianina z plemienia Quimbaya grającego na podwójnym flecie nosowym. Wśród nowozelandzkich Maorysów był to instrument bardzo popularny. Teraz jednak nie widuje się go. Są jednak Maorysi pamiętający grę na flecie nosowym. 

Fotografia przedstawia Maorysa demonstrującego grę na flecie nosowym dla Muzeum w Auckland. Krótki flet przytknięty do lewej dziurki nosowej z otworem do dęcia na jednym końcu, czasem lekko zakrzywionym (p. notka nast). Liczba otworów akustycznych była różna, najczęściej pięć, ale były też cztero- i sześciootworowe flety. Na Tahiti znane też były flety trzyotworowe. Posługiwano się także podwójnymi fletami nosowymi. 
Na Malajach znano także nosowy flet z otworem do zadęcia umieszczonym z boku. Przykładano go do nosa dotykając obu dziurek i nie zatykając żadnej z nich. 

Uzupełnienie (31.5.2006)

Niespodzianie nawiązanie do wątku nosowego fletu znalazłem w .. drukach - karykaturach okresu kontrreformacji. 
To Lutra, może w wyniku kontaktów z dzikimi krajami, przedstawiano jako klechę grającego na nosie-flecie, ale właściwym muzykantem i nadawcą jest diabeł wcielony, oczywiście, a Luter tylko jego narzędziem..
Górny diabeł w skupieniu robi swoją robotę, a dolny, przymilny wielce, przyciąga zainteresowanie gawiedzi. 

(Powrót do czerwca 2006)

[QAB02::475]p500

[QZD08::097];QCP05089-09p274,5;[QAB05::568]p72,119
w sieci: 2.4.2006