| |
Flet
nosowy (1).
Nie ma narodu czy plemienia, które
nie posługiwałoby się muzyką jako sposobem wyrażania
swojej osobowości. [Ciekawe, w jakim stopniu efekty
akustyczne wydawane przez zwierzęta można nazwać, w
tym tego słowa znaczeniu, muzyką, czy są to tylko
sygnały akustyczne.]
Nie ma też plemienia czy szczepu, gdzie flet nie byłby
znany, choćby w najprostszej formie. Badania
archeologiczne wskazują, że ten prosty instrument
muzyczny znany jest ludziom
50.000 lat.
Człowiek, ze względów biologicznych, ma dosyć
ograniczone możliwości wydobywania dźwięków z urządzeń
typu fletu. W zasadzie są tylko cztery otwory
anatomiczne nadające się do tego, z czego trzy są
używane.
Z zupełnie niewytłumaczalnych względów ludowy świat
muzyczny można podzielić na dwie grupy. Jedna grupa to
ustno-fletowcy, do której należy cała Europa i
kultury pochodne, druga to noso-fletowcy - gdzie
zaliczane są kraje
malajskie i praktycznie wszystkie wyspy Pacyficzne z Nową
Zelandia włącznie. Golutka panienka przedstawiona na tym
greckim reliefie (V w. BC) posługuje się ustami dmąc
we flet podwójny. Natomiast przedstawiony poniżej chłopaczek, to
Taiyota, Tahityjczyk, sługa Tupia. Przyłączyli się
do załogi
'Endeavour'
w roku 1769 i bardzo się przydali Cookowi jako tłumacze
i pośrednicy między załogą a mieszkańcami
pacyficznych wysp. Niestety, obaj zmarli w Batawii w
drodze powrotnej wyprawy.
Taiyota zabawiał załogę grą na flecie posługując się
nosem, co marynarzom wydawało się bardzo dziwne i
zabawne. Poniżej przedstawiona panienka to Fidżijka,
też grająca 'na nosie'. Warto zauważyć, że
ilustracja pochodzi z XVIII wieku, ale podobne fryzury obowiązują na Fidżi do dziś. Przy tym
ilustracja dziewczynki jest technicznie poprawniejsza -
flet nosowy przystawiano do prawej dziurki w nosie zatykając
lewą dziurkę kciukiem lewej ręki. Tak więc w zasadzie
tylko dwa otwory wykorzystywane są do produkcji
muzycznych na flecie - usta i prawa dziurka w nosie. O
trzecim będzie jeszcze mowa. Czwarty otwór wykorzystywano tylko w niektórych,
niezbyt eleganckich rysunkach satyrycznych.
[QZD08::094];QCP05089-09p272;275;EB
w sieci: 2.4.2006
|
|
