| |
Komfortowy kaftan
ratowniczy.
 Żadna
morska katastrofa nie byłaby groźna, gdyby pasażerowie
byli wyposażeni w kaftan ratowniczy opatentowany przez
kapitana Johna Benjamina Stonera w roku 1870.
W przypadku kiedy statkowi grozi zatonięcie, pasażer
lub członek załogi zakłada na siebie, nie zdejmując
ubrania, obszerny kostium gumowy z gruba wykładzina
korkową zapewniającą pływalność. Głowa, oprócz
twarzy, osłonięta jest wygodnym kapturem. Aby
przypadkiem nie pływać do góry nogami, dolna część
kostiumu zaopatrzona jest w ołowiane obciążniki. Załączona
boja zawiera race, rakiety świetlne, zaopatrzona jest
we flagę, która ma zwracać uwagę ewentualnych
ratowników. Ręce wyposażone są w odpowiednie łopatki
podnoszące szybkość pływania. Dla komfortu zestaw
zaopatrzony jest w dodatkową pływającą skrzyneczkę,
w której ofiara wypadku znajdzie wodę pitną, żywność,
cygara, tytoń i fajkę oraz wybór prasy do czytania,
ew. inne lektury, wedle potrzeb.
Tak więc ofiara wypadku może spędzać czas na
jedzeniu, paleniu fajki, czytaniu gazet czy Biblii, aż
do czasu odszukania go przez ekipy ratownicze, lub przez
rekiny. Jednym słowem nic milszego, niż zatonięcie
statku. Nie rozwiązano jedynie problemu dostarczania
prasy codziennej no i uzupełniania zapasu cygarów i tytoniu w miarę upływu czasu.
[QZD08::085];[QAB03::403]p14
w sieci: 19.3.2006
|
|
