| |
Jak
zachować nas wszystkich na wieczność.
 Wiadomo,
wszystko co jest w nas najistotniejszego zapisane jest w
naszych genach, czyli po prostu w DNA. Jest to
niezmiernie skondensowana biblioteka, w której zapisane są wszystkie
instrukcje co do naszych cech i rozwoju. To prawda, że
środowisko może dołożyć swoje, ale to inna sprawa.
Zdumiewająca jednak rzecz, jak bardzo spakowana jest ta
biblioteka, powtarzana zresztą w prawie każdej komórce
naszego ciała. Nosimy ją w sobie w tylu
egzemplarzach, z ilu komórek składa się nasze ciało.
Otóż gdyby od każdego z nas pobrać komplet genów i
wszystko to włożyć do jednej probówki, to zajęło by to
objętość kilkudziesięciu kryształków soli
kuchennej.
Masa DNA w którym zapisane są geny wszystkich
mieszkańców świata wynosi zaledwie 50 miligramów
(kostka o boku około 3,7 mm).
Co więcej, zakładając że kula ziemska zamieszkana
jest przez kilkadziesiąt milionów różnych zwierząt,
roślin i mikroorganizmów, a masa genotypu wszystkich
istot mieści się w podobnym przedziale, wszystko co
tu żyje jest zapisane w niewidocznej kropelce DNA o
masie 0,5 miligrama.
Jednym słowem tak spakowaną ludzkość, poszczególnych
jej przedstawicieli, plus genotypy wszystkich gatunków
istot żywych można po prostu zamrozić i trzymać w nieskończoność.
Albo jeszcze lepiej, wysłać w kosmos czy zdeponować na
księżycu. Jak zajdzie potrzeba, uruchomić nowoczesne
(w przyszłości bardziej precyzyjne) mechanizmy
odtwarzania organizmu ze zapisu genetycznego i jesteśmy
odtworzeni. Jeden tylko szkopuł w tym wszystkim. Nie
zachowamy swojej osobowości..
Ale to przecież drobiazg w
stosunku do wieczności..
[QZD08::059];[QNK25::072]
w sieci: 12.2.2006
|
|
