|
ISSN 1176-7545; rok VII; No 1295 |
|
Najłaskawszy Boże, Miłosierdziu Twojemu oddajemy naszych Umiłowanych, którzy niewinnie zginęli w tylu miejscach kaźni na Wschodzie, szczególnie więźniów Kozielska, Ostaszkowa i Starobielska. Boże, przygarnij ich do Siebie. Ich wieczne szczęście z Tobą jest dla nas jedyną pociechą. Wierzymy, że spotkamy się z Nimi w niebie. Ufamy Twojemu Miłosierdziu. Błagamy Cię o to Miłosierdzie dla nas. Tyle grzechów, słabości i zaniedbań oddziela nas od Ciebie i od Nich. Obmyj nas Boże i oczyść przez przyczynę męki i śmierci Twojego Syna. Tylko Ty Boże, wiesz ile wycierpieliśmy, tylko Ty możesz dotknąć niezabliźnionych ran naszych serc, które pamiętają, l tak nam trudno zapomnieć: — tę okrutną nienawiść — tę dramatyczną śmierć naszych Najbliższych a potem — kłamliwe milczenie — okrutną perwersję prawdy — tchórzostwo wielkich mocarstw, które ugięły się w lęku przed bolszewickim opętaniem i zamilkły, chociaż znały prawdę — i te wszystkie prześladowania we własnym kraju, które dotykały każdego, kto ośmielił się mówić prawdę i bronić wolności. To wszystko pamiętamy i przynosimy Ci dzisiaj, Boże, ten wielki ciężar. Składamy go tutaj, na Jasnej Górze Zwycięstwa, u stóp Matki Twojego Syna, Pani Naszej Jasnogórskiej. Matko, która stałaś pod krzyżem Syna, Ty rozumiesz, co to znaczy ból ponad siły. Pomóż nam przebaczyć. Pamiętając wszystkie cierpienia i doświadczenia w imię Jezusa Chrystusa Miłosiernego — przebaczamy! Jako dzieci milenijnego narodu polskiego — przebaczamy! Jako spadkobiercy tych, którzy życie swoje oddali za Polskę — przebaczamy! Wszystkim oprawcom i katom wykonującym wyroki — przebaczamy! Wszystkim kłamcom i tchórzom — przebaczamy! Wszystkim naszym Rodakom, którzy zaprzedali się obcej mocy i gnębili swoich — przebaczamy! l tym, którzy dzisiaj tak łatwo zapominają i tak małodusznie zaniedbują obowiązek odnalezienia i uczczenia Tych, którzy nie szczędzili życia dla Ojczyzny — przebaczamy! Wszystkim naszym winowajcom, wszystkim bez wyjątku, każdemu — przebaczamy! A Ty, Panie, odpuść nam, jako i my odpuszczamy naszym winowajcom. Jesteśmy świadomi, że ten heroiczny Akt przebaczenia jest naszym chrześcijańskim obowiązkiem i fundamentem nowego budowania świata pokoju i miłości, za który oni umierali. (...) Tobie Maryjo zawierzamy naszą dalszą drogę w duchu modlitwy, prawdy i pojednania. Prosimy Cię najgoręcej, pomóż nam odnaleźć wszystkich pomordowanych, nie pominąć nikogo, najmniejszych nawet szczątków ofiar. Spraw, aby nie zabrakło naszemu Narodowi męstwa i ofiarności w szukaniu swoich zamordowanych synów i prawdy o Nich. Pomóż nam zbudować godne polskie cmentarze wojskowe na ziemi wygnania, cierpienia i śmierci. Spełnij nasze pragnienie, aby powstało w Katy-niu Sanktuarium Miłosierdzia Bożego i Matki Bożej Pojednania. (...) Przygotuj miejsce Synowi Swojemu, aby mógł tam ogarniać swoją miłością umęczonych ludzi szukających Boga, prawdy i pojednania. Przyrzekamy Ci, że nie spoczniemy, aż się to wszystko wypełni. Tak nam dopomóż Bóg! Amen. informacja o nowozelandzkim i
polskim wniosku o [QZD08::070]akt |
witrynę prowadzi |