Jedno zdumienie dziennie...

  zestawienia tematyczne 

Koran.

Święta księga muzułmanów, treść której Bóg oznajmił Mahometowi, najpierw zapamiętywana była przez wyznawców, a także spisywana na kawałkach drewna i kościach wielbłądzich. Zebrania wszystkich wersetów i spisania Koranu podjął się w Medinie trzeci kalif - przywódca muzułmanów - Othman. Dzieło zostało zakończone w roku 651, zaledwie w dziewiętnaście lat po śmierci Mahometa (590 - 632, w pełnym brzmieniu i współczenej transliteracji: Abū al-Qāsim Muhammad ibn 'Abd Allāh ibn 'Abd al-Muttalib ibn Hāshim). 
Zadziwiającą cechą Koranu jest jego niezwykła wierność i zgodność pomiędzy wydaniami z różnych epok i różnych krajów. Miliony kopii, jakie ukazały się na przestrzeni prawie póltora tysiąca lat różnią minimalnie co do treści. Co nie przeszkodziło powstaniu wielu sekt, często zwalczających się bezlitośnie od najdawniejszych czasów (p. szyici i sunnici w Iraku). 
Othman, wedle podań, opracował pięć kopii Koranu pismem kufickim na jeleniej skórze. Jedna z nich znajduje się w słynnym muzeum Topkapi w Istambule. Około jednej trzeciej oryginału znajduje się także w Taszkiencie, siedzibie muftiego Ubekistaniu. Egzemplarz ten ma ciemne zacieki, rzekomo ślady krwi Othmana, bo w trakcie czytania swojego dzieła został zamordowany, co doprowadziło do tragicznej w skutkach cesji szyitów i sunnitów. 
Obok fragment tekstu z egzemparza taszkienckiego. Książka ta miała złożone losy. Spisana w Medynie przeniesiona została do Kufy (obecnie w Iraku) przez następcę Othmara. Siedemset lat poźniej stała się łupem wojennym Tamerlana, który zabrał ją do Samarkandy. Kiedy jednak Samarkanda przeszła pod panowanie rosyjskie w roku 1868, znalazła się w  carskiej bibliotece w Petersburgu. Ale po zwycięstwie Rewolucji Lenin chciał przymilić się muzułmanom i przekazał ją do Ufy, stolicy Baszkirii, a w r. 1924 wróciła do Taszkentu, gdzie czeka na pełne odrodzenie islamu w Uzbekistanie. 

egzemplarz z Topkapi

[QZD08::034];[QEP30::046];[QEP30::054]
w sieci:15. 1. 2006