Kurioza naukowe / Scientific curiosities ISSN 1176-7545; rok VII; No 1258

Zestawienie tematyczne prowadzone na bieżąco

Jedno zdumienie dziennie...

 
.
 

Trzej Królowie w Kolonii. 

Sprawa Trzech Króli wywodzi się z Ewangelii Św. Mateusza. Ewangelista nie nazywa przybyszy królami, ale magami czy mędrcami, nie precyzuje ilu ich było, nie podaje ich imion. Ponieważ były trzy prezenty, to utrwaliło się w tradycji trzech ofiarodawców. Potem zaczęto nadawać im imiona, m.in. Zarwandes, Gusnafus, Assuerus, Kagba, Badalima, Bitisaria, żeby wymienić tylko kilka. Przyjęły się trzy imiona: Kasper, Melchior i Baltazar. Legenda wreszcie przekształciła się w fakt i Święty Bede (672 - 735) był w stanie dokładnie ich opisać. I tak Melchior okazał się starcem z długimi, siwymi włosami i lokami i przyniósł w darze złoto. Kasper to młody, bez zarostu twarzy, przyniósł kadzidło, a Baltazar, o oliwkowej skórze, z brodą, podarował mirrę. 
Groby całej trójki zostały odnalezione przez matkę cesarza Konstantyna I, św. Helenę (248 - 328) podczas jej pobytu w Ziemi Świętej, kiedy to cudownie zidentyfikowała krzyż, na którym zawisł Chrystus. Kości Trzech Króli, jako cenne relikwiw przesłała do Konstantynopola, a w szóstym wieku przeniesiono je do Mediolanu. Tam zajął się nimi wielki zdobywca Fryderyk Barbarosa i w roku 1164 przeniósł je do Kolonii traktując zdobycz jako ważny atut w wysiłkach o odnowienie cesarstwa Karola Wielkiego. I w ten sposób nieocenione relikwie królewskie znalazły się w słynnej katedrze kolońskiej, gdzie spoczywają do dziś, stanowiąc cel wielu pielgrzymek w ciągu całego tysiąclecia. 

Za ołtarzem głównym katedry znajduje się wspaniały, wielki relikwiarz wykonany ze złota przez mistrzów z Akwizgranu (obecnie Aachen) w latach 1220 - 1230. W czasie wojny relikwiarz został uszkodzony, ale w roku 1973 został odrestaurowany i znów stał się celem pielgrzymek wiernych z całego świata. W samym tylko r. 1975 relikwiarz oglądało sto tysięcy wiernych. Nie tylko oglądało relikwiarz. Przez specjalny wziernik oglądać też można kości, a nawet dotknąć ręką.  

[QZD08::022];[QAB03::044]p17-9,60a
w sieci: 1.1.2006

 

 


 

witrynę prowadzi
© R. Antoszewski
Titirangi, Auckland, 
Nowa Zelandia

(wybrane z publ. R. Antoszewskiego)


grudzień 2005

v.85

  Site Meter