Kurioza naukowe / Scientific curiosities ISSN 1176-7545; rok VI; No 1190

Zestawienie tematyczne prowadzone na bieżąco

.
 

Grób Nieznanego Żołnierza. 

Ludzkość w swojej historii i prehistorii prowadziła dziesiątki tysięcy wojen w których zginęły miliardy ludzi. Niektórym, zupełnie nieistotnej liczbie ofiar, stawiano pomniki, pamięć o zaledwie kilkunastu ofiarach zachowała się przez kilkaset lat, nieco dłużej pamiętano o sprawcach wojen, władcach, intrygantach, manipulantach opinii społecznej. O 'nieznanym żołnierzu', o tych miliardach poległych, przypomniano sobie bardzo niedawno. Mówi to wiele o mentalności Homo sapiens jako gatunku. 
Dopiero po pierwszej wojnie światowej francuski działacz patriotyczny Fryderyk Simon wystąpił z projektem uczczenia nieznanych ofiar wojny 'Grobem Nieznanego Żołnierza'. Było to hasło ściśle patriotyczne. Nie chodziło o uczczenie owych miliardów poległych, ale o uczczenie żołnierza francuskiego. Myśl rzucona 9 listopada 1918, w dwa dni przed podpisaniem kapitulacji w Rethondes, została przyjęta przez parlament francuski. Uchwalono, że w drugą rocznicę podpisania kapitulacji Francuzi złożą hołd 'nieznanemu żołnierzowi'. Przyjęto taką procedurę wyboru nieznanego bohatera, by w przyszłości w żaden sposób nie można było ustalić jego personaliów (analiza DNA i nikomu jeszcze na myśl nie przyszła..). Osiem delegacji wybrało z ośmiu najkrwawszych frontów osiem ciał, przywieziono je do Verdun, gdzie z odpowiednią celebracją wybrano jedną trumnę, złożono na niej kwiaty, przewieziono do Paryża, i z wielką pompą umieszczono pod Łukiem Triumfalnym 11 listopada 1920 roku. 
Tego samego dnia podobna uroczystość odbyła się w Londynie w Opactwie Westminster. W przeciągu kilku lat groby podobne pojawiły się we wielu krajach jako wyraz patriotyzmu. 
Amerykanie zapoznali się z projektem francuskim już w stadium projektu. Kwatermistrzostwo amerykańskie oświadczyło, że pozostało w Europie 1.237 niezidentyfikowanych ciał żołnierzy amerykańskich, ale wszyscy objęci byli skomplikowaną procedurą identyfikacyjną, wyników której nie dało się przewidzieć. Wybór prawdziwie nieznanego żołnierza mógł więc być wątpliwy. Opóźniało to realizację inicjatywy, co wielu prominentom sie nie podobało. Aż we wrześniu 1921 wydano rozkaz kwatermistrzostwu by rospocząć procedurę selekcji. Ekshumowano osiem amerykańskich żołnierzy z czterech cmentarzy, upewniono się, że byli to żołnierze polegli w akcji lub w wyniku ran odniesionych w walce. Selekcja zakończyła się 23 października 1921 r. w Chalons-sur-Marne. Po oddaniu hołdu przez liczną delegację amerykańską i przedstawicieli armii i społeczeństwa francuskiego zwłoki przewieziono specjalnym pociągiem do Paryża, gdzie powtórzyło się oddawanie hołdu i pociąg ruszył do Le Havre. Tu, przy akompaniamencie marsza żałobnego Chopina przeniesiono je na pokład krążownika USS 'Olympia', który w eskorcie niszczyciela 'Reuben James' i ośmiu statków francuskich popłynął do Ameryki.  9 listopada zakotwiczył w porcie marynarki wojennej na Potomacu w Waszyngtonie.  11 listopada odbyły się znów wielkie uroczystości przed Kapitolem, skąd kondukt pogrzebowy z prezydentem Hardingiem i olbrzymią świtą notabli wojskowych i cywilnych ruszył w kierunku cmentarza Arlington. Na zdjęciu widzimy ostatnie chwile przed zamknięciem grobu płytą kamienną. 

 

Fundusze na wykończenie samego grobu, otoczenia i dostępu przyznano dopiero w roku 1926 (50.000 $) i uzupełniono następnymi funduszami w trzy lata później. 

Szczegółowy opis amerykańskich uroczystości pogrzebowych, zarówno wojskowych jak i cywilnych, znaleźć można w bardzo źródłowym opracowaniu autorstwa B. C. Mossmana i M. W. Starka 'The Last Salute; Civil And Military Funerals 1921-1969' wydanym przez Department Armii i udostępnionym w sieci. Jest tam też obszerny opis pogrzebu prezydenta Kennedy'ego. 

[QZD07::073];[qcb15::053]
w sieci: 30.10.2005

 

 


 

witrynę prowadzi
© R. Antoszewski
Titirangi, Auckland, 
Nowa Zelandia

(wybrane z publ. R. Antoszewskiego)


październik 2005

v.85

  Site Meter