Kurioza naukowe / Scientific curiosities ISSN 1176-7545; rok VI; No 1174

Zestawienie tematyczne prowadzone na bieżąco

Jedno zdumienie dziennie...

 
.
 

Jak sam diabeł uratował stolicę apostolską.

Rok 955 nie był pomyślnym rokiem dla kościoła. Papieżem został osiemnastolatek Oktawian, który przyjął imię Jana XII. Jego ojciec, Alberyk II, absolutny władca Rzymu, zaprzysiągł duchowieństwo i możnych, że jak tylko zwolni się stolica apostolska, wybiorą jego syna na papieża. Tak się też stało. 
Od samego początku Rzymianie zaszokowani byli tym, co się zaczęło dziać w pałacu laterańskim. Encyklopedia kościelna  opisuje to, dobierając starannie słowa, w następujący sposób: 
".. utrzymywano, że (papież) odprawił Mszę a nie komunikował, że jednego djakona wyświęcił w stajni, że za wyświęcenie pewnego kapłana wziął pieniądze, że w Todi mianował biskupem dziesięcioletnie chłopię, że profanował kościoły, popełniał cudzołóstwa, jeździł na łowy, jednemu spowiednikowi kazał wyłupić oczy, innym duchownym poobcinać członki, że podpalał domy, pił na zdrowie djabła, grając w kości wzywał Junonę, Wenerę i inne duchy piekielne, itd, itd." (Enzyklopedja Kościelna, 1876) 
W roku 962 Jan XII koronował Ottona I, króla Niemiec z rodu Ludolfingów, na cesarza, co dało początek imperium zwanym czasem 'Świętym Cesarstwem Rzymskim Narodu Niemieckiego', a praktycznie oznaczało pełną władzę Ottona I nad kościołem. Jednak już rok później, na polecenie Ottona I zdjęto, Jana XII z papieskiego tronu i synod rzymski wybrał na papieża Leona VIII. Ale były to czasy niespokojne, i w dwa miesiące potem Jan XII wrócił na tron papieski. Nie długo jednak panował. Zmarł w 964 i na tron wrócił, też na kilka zaledwie miesięcy, Leon VIII, choć nie miał święceń kapłańskich. 
Wreszcie sytuacja taka zdenerwowała samego diabła. Jan XII zmarł w wieku lat 28. Portret przedstawia go pod koniec życia jako starca.
Ta sama encyklopedia podaje za Luitprandem, dziejopisem tamtych czasów, : ".. zginął śmiertelnie ugodzony w czasie cudzołóstwa w głowę przez djabła." Trzeba przyznać, że diabeł wybrał z diabelską perfidią moment dla zadania dostojnikowi śmiertelnego uderzenia w ciemię. 

[QZD07::017];[QEP23::000];[QNK24::016];[QAB04::181]p448-;[ART35::027];[QAB03::351]
w sieci: 9.10.2005

 

 


 

witrynę prowadzi
© R. Antoszewski
Titirangi, Auckland, 
Nowa Zelandia

(wybrane z publ. R. Antoszewskiego)


maj 2005

v.85

  Site Meter