Refleksja

Nie doceniamy dnia zwykłego
ślepo przez życie ciągle gnamy -
gdy motyl śmierci skrzydła otworzy,
  a ogień bólu ciało spali, 
zauważamy dzień dzisiejszy, 
stajemy się cisi i pokorni, 
widzimy swoich bliskich twarze -
szkoda, że do niczego już 
niezdolni.

       Starość

Smutne, samotne chwile
starszego człowieka,
pusta skrzynka na listy,
nikt na niego nie czeka,
do drzwi nikt nie zapuka,
na kawę nie zaprosi,
o zdrowie nie zapyta,
i tylko dnia pewnego
czarna klepsydra ogłosi,
że urodził się i umarł
i kiedy będzie trumny zabranie,
nie za dużo, nie za mało -
dwa słowa,
i tyle po nas zostanie.

Spójrz - jesień nadeszła
chłodząc łąki o świcie,
mgłą włócząc się po lesie,
powoli zamiera życie,
suchym szelestem liści,
ostrym wiatru porywem,
chowa ostatni promień
pod jesienną pokrywę,
dłużej sen rano otrząsasz,
powoli prostując ciało,
ranna i południowa
zlewa się w jedno godzina,
spójrz - w tobie też jesień się zaczyna.

Nie lubię pisać,
gdy w duszy mam szaro -
lubię, gdy serce mi śpiewa -
pisze się łatwo, jak lekko jest w życiu
i dzień mi radością powiewa.
Rękami dzielnie trzymam tę linę
co moje mi życie wyznacza,
cieszy mnie każdy kamień na drodze,
bliźniego spotkane oblicze.