Kurioza naukowe / Scientific curiosities ISSN 1176-7545; rok VI; No 1042
Zestawienie tematyczne prowadzone na bieżąco

a

 

 

.

 

 

 

Jedno zdumienie dziennie..

.
 

Niemiecki statek-dezerter na Wyspach Auklandzkich. 

Mało znany przypadek niemieckiej dezercji miał miejsce w pierwszych dniach drugiej wojny światowej na terytorium należącym do Nowej Zelandii. 
W parę dni przed wybuchem wojny niemiecki parowiec 'Erlangen' (6.100 t.) wypłynął z nowozelandzkiego portu Dunedin zmierzając do Australii i dalej do Niemiec. Nie docierając do Australii statek zmienił kurs i udał się na niezamieszkałe Wyspy Auklandzkie należące do Nowej Zelandii. Niemieccy oficerowie zdecydowali się nie wracać do Niemiec i za zgodą chińskiej załogi uciec do Chile. Wyspy Auklandzkie leżące 470 km na południe od Wyspy Południowej  Nowej Zelandii znane są z niegościnności i niemiłego klimatu. 
Przed Niemcami stało trudne zadanie. By dotrzeć do Chile musieli przepłynąć 4.800 km nie zawijając do żadnego portu. Na taką podróż statek nie był przygotowany, nie miał dostatecznych zapasów paliwa i żywności. Zakotwiczywszy w bezpiecznej zatoce Carnleya (p. mapka), załoga ostro zabrała się do roboty. Przede wszystkim zebrano 250 ton drewna (inne źródła podają 400, a nawet 500 t.) wycinając całe połacie buszu. Rośnie tam niewiele drzew, ale rata (
Metrosideros umbellata, rodz. myrtowate) jest doskonała jako drewno opałowe. Wyzbierano wszystko co się nadawało do jedzenia - małże, jaja ptasie, upolowano ptaki. Następnie przekształcono parowiec na żaglowiec i po pięciu tygodniach udano się w dalszą drogę. Nie była to łatwa podróż. Nawet żagle nie pomogły. Pod sam koniec trzeba było wrzucić do paleniska wszystko, co dało się spalić, zerwano nawet drewniane pokłady. Po pięciu tygodniach statek dotarł, jako parowiec, do południowego Chile. Ucieczka udała się, a na długą metę Nowa Zelandia odniosła pewną korzyść. Wprawdzie już w roku 1934 Wyspy Aucklandzkie ogłoszono rezerwatem przyrody, ale wyspy były mało znane. Władze nowozelandzkie natomiast zrozumiały, że jest to teren niechroniony, założono więc tam stały posterunek obserwacyjny. Kiedy gorączka wojenna zmalała, posterunek zajął się badaniami naukowymi. I tak, wprawdzie zniszczono całe połacie rezerwatu (do dziś miejsce to nazywa się 'Erlangen Clearing' ('Wycinka Erlangen'), wynik był ten, że rozpoczęto poważne badania naukowe nad florą i fauną tej ciekawej wyspy południowego Pacyfiku. 


Położenie Wysp Auklandzkich w stosunku do Nowej Zelandii (- strzałka)
i miejsce zakotwiczenia 'Erlangen' (o kropka na mapce).

[QZD06::013];[QRE01::136]p225
w sieci:5.6.2005

 
.

 

witrynę prowadzi
© R. Antoszewski
Titirangi, Auckland, 
Nowa Zelandia

(wybrane z publ. R. Antoszewskiego)


styczeń 2005

v.56

  Site Meter