| |
Niemiecki
statek-dezerter na Wyspach Auklandzkich.
Mało znany przypadek niemieckiej
dezercji miał miejsce w pierwszych dniach drugiej wojny
światowej na terytorium należącym do Nowej
Zelandii.
W parę dni przed wybuchem wojny niemiecki parowiec 'Erlangen'
(6.100 t.) wypłynął z nowozelandzkiego portu
Dunedin zmierzając do Australii i dalej do Niemiec. Nie
docierając do Australii statek zmienił kurs i udał się
na niezamieszkałe Wyspy Auklandzkie należące do Nowej
Zelandii. Niemieccy oficerowie zdecydowali się nie
wracać do Niemiec i za zgodą chińskiej załogi uciec
do Chile. Wyspy Auklandzkie leżące 470 km na południe
od Wyspy Południowej Nowej Zelandii znane są z
niegościnności i niemiłego klimatu.
Przed Niemcami stało trudne zadanie. By dotrzeć do
Chile musieli przepłynąć 4.800 km nie zawijając do
żadnego portu. Na taką podróż statek nie był
przygotowany, nie miał dostatecznych zapasów paliwa i
żywności. Zakotwiczywszy w bezpiecznej zatoce Carnleya
(p. mapka), załoga ostro zabrała się do roboty.
Przede wszystkim zebrano 250 ton drewna (inne źródła
podają 400, a nawet 500 t.) wycinając całe
połacie buszu. Rośnie tam niewiele drzew, ale rata (Metrosideros
umbellata, rodz. myrtowate) jest doskonała jako drewno opałowe. Wyzbierano
wszystko co się nadawało do jedzenia - małże, jaja
ptasie, upolowano ptaki. Następnie przekształcono
parowiec na żaglowiec i po pięciu
tygodniach udano się w dalszą drogę. Nie była to
łatwa podróż. Nawet żagle nie pomogły. Pod sam
koniec trzeba było wrzucić do paleniska wszystko, co
dało się spalić, zerwano nawet drewniane pokłady. Po
pięciu tygodniach statek dotarł, jako parowiec, do południowego
Chile. Ucieczka udała się, a na długą metę Nowa Zelandia
odniosła pewną korzyść. Wprawdzie już w roku 1934
Wyspy Aucklandzkie ogłoszono rezerwatem przyrody, ale
wyspy były mało znane. Władze nowozelandzkie
natomiast zrozumiały, że jest to teren niechroniony,
założono więc tam stały posterunek obserwacyjny.
Kiedy gorączka wojenna zmalała, posterunek zajął się
badaniami naukowymi. I tak, wprawdzie zniszczono całe
połacie rezerwatu (do dziś miejsce to nazywa się
'Erlangen Clearing' ('Wycinka Erlangen'), wynik był
ten, że rozpoczęto poważne badania naukowe nad florą i fauną
tej ciekawej wyspy południowego Pacyfiku.
Położenie Wysp Auklandzkich w stosunku do Nowej
Zelandii (- strzałka)
i miejsce zakotwiczenia 'Erlangen' (o
kropka na mapce).
[QZD06::013];[QRE01::136]p225
w sieci:5.6.2005
|
|
