Kurioza naukowe / Scientific curiosities ISSN 1176-7545; rok VI; No 1039
Zestawienie tematyczne prowadzone na bieżąco

a

 

 

.

 

 

 

Jedno zdumienie dziennie..

.

Chwała mysikrólikowi. 

Prof. Bernd Heinrich, amerykański zoolog zajmujący się między innymi adaptacją zwierząt do trudnych warunków klimatycznych Ameryki Północnej tak oto wyraża swoje uznanie dla trybu życia skromnego ptaszka, znanego i u nas, mysikrólika (Regula). (POŁĄCZYĆ z poprz.)

"Szczęsciem, mysikrólik nie zna przeciwności jakie ma do pokonania by przeżyć. Przypuszczalnie nie kontempluje swojego losu, nie żałuje popełnionych błędów, nie trapi się niesprawiedliwościami czy straconymi szansami życiowymi. Nie martwi się przyszłością, nie zastanawia się nad życiem i śmiercią. Dlaczego tak możemy sądzić? 
Ponieważ te zdolności umysłowe mogłyby tylko narażać go na szwank, a nie pomagać w przeżyciu. Nie uaktywniały by go do efektywnego działania, ponieważ tak mało, jeżeli cokolwiek mógłby zdziałać by zmienić sytuację w swoim świecie, gdzie sprawy takie jak sztormy lodowe, noce o temperaturze poniżej zera, wiatry, niedostatek żywności, rządzone są przypadkiem. Niepohamowany entuzjazm i prosty zapał jest najistotniejszy. Nie znam i nigdy nie będę znał związku między szczęściem, głodem i emocjami aktywującymi ptaszka. Ale kiedykolwiek obserwowałem mysikróliki  w ich niekończącym się podskakiwaniu, pofruwywaniu, poszukiwaniu, i słuchałem ciągłego trajkotania ich 'tsis', śpiewania, różnych nawoływań, odczuwałem zaraźliwy nad-entuzjazm płynący od nich, i odczuwałem wielką, nieograniczoną chęć do życia. Bez tego nie mogłyby mysikróliki przeżyć w ich surowym świecie. Tak jak my, zaprogramowane są one do optymizmu. 
Szczęśliwy jestem, że te zjawy leśne dobrze się mają. I kiedy siedzę w mojej ciepłej chacie i słyszę podmuchy wiatru na zewnątrz, który zawodzi między drzewami i wstrząsa ścianami mojej chaty w zimowe noce, ciągle zachwycam się i zastanawiam, jak te małe pierzaste kłębki się mają. Ignorują przeciwności i prawa fizyki udowadniając, że coś baśniowego jest możliwe. 

[zakończenie książki Heinricha na temat biologii zwierząt w czasie zimy]
[lewy margines - fragment ilustracji Agazzisa z monografii o ptakach amerykańskich]

[QZD06::035];[QZD06::033];[QRE02::137]p350;[QEP10::012]
w sieci: 21.5.2005

.

 

witrynę prowadzi
© R. Antoszewski
Titirangi, Auckland, 
Nowa Zelandia


styczeń 2005

v.56

  Site Meter