| |
Juliusz Verne a Nowa
Zelandia.
|

François Edouard Raynal
(1830-1898)
|

Jules Verne (1828-1905)
|
'Wyspę tajemniczą' Juliusza
Verne znają wszyscy, ukazała się w mnóstwie wydań i przetłumaczono tę powieść na dziesiątki
języków. Mniej znane są natomiast powiązania fabuły
i bohaterów z Nową Zelandią.
W styczniu 1864 roku mały statek 'Grafton' rozbił się
na skałach w archipelagu Wysp Auklandzkich. W owym
czasie ta grupa wysp
położonych kilkaset kilometrów na południe od Nowej
Zelandii była wtedy niezamieszkała. Po próbach
zaludnienia i używania jako bazy wielorybniczej koloniści, Maorysi i Moriori, opuścili tę piękną
lecz niegościnną wyspę i wrócili do Nowej Zelandii.
Pięciu rozbitków, którzy wyruszyli z Australii w
poszukiwaniu nowych miejsc do eksploatacji znalazło się
na bezludnej w bez środków do życia i tylko z kilkoma narzędziami
wyniesionymi ze statku. Statki zapuszczały się tam
rzadko i ratunek był wątpliwy. Nie poddali się jednak.
Pokonali wszystkie trudności, od sztuki utrzymania
ognia, zbudowania schronu, opanowania umiejętności garbowania
skór, doszli do skonstruowania z niczego warsztatu stolarskiego
i, ni mniej ni więcej, tylko obróbki żelaza
w piecu na węgiel drzewny i wyrobu narzędzi. Wreszcie
przebudowali małą łódkę pokładową na porządną
żaglówkę, która pozwoliła im na poszukanie pomocy na
zaludnionej Wyspie Stewarta. Po dwudziestu miesiącach
pełnych niesamowitego trudu i ciężkiej pracy udało
im się wydostać do Nowej Zelandii i następnie do
Australii i swoich krajów ojczystych.
Po powrocie do Francji jeden z uczestników, Francuz
François Edouard Raynal opisał wszystkie wydarzenia i
rzecz ukazała się we francuskiej prasie a także w wydaniu
książkowym.
Tak jak Defoe bazował na prawdziwych przejściach
pierwowzoru Robinsona, tak Juliusz Verne wykorzystał
opis przeżyć rozbitków w swojej słynnej 'Wyspie
tajemniczej', która ukazała się w roku 1874. Kilkanaście
lat później Verne jeszcze raz wrócił do tematyki
rozbitków. W książce dla młodzieży 'Dwa lata
wakacji', gdzie grupa chłopców ze szkoły w Auckland
niespodziewanie znalazła się na bezludnej wyspie i radziła
sobie doskonale, żyła wesoło posługując się metodami robinsonów i rozbitków
na Wyspach Auklandzkich.
[QZD06::036];[QRE02::136];ART34-007
w sieci: 19.6.2005
|
|