Kurioza naukowe / Scientific curiosities ISSN 1176-7545; rok VI; No 1061
Zestawienie tematyczne prowadzone na bieżąco

a

 

 

.

 

 

 

Jedno zdumienie dziennie..

.
 

Juliusz Verne a Nowa Zelandia.


François Edouard Raynal (1830-1898)


Jules Verne (1828-1905)

'Wyspę tajemniczą' Juliusza Verne znają wszyscy, ukazała się w mnóstwie wydań i przetłumaczono tę powieść na dziesiątki języków. Mniej znane są natomiast powiązania fabuły i bohaterów z Nową Zelandią. 
W styczniu 1864 roku mały statek 'Grafton' rozbił się na skałach w archipelagu Wysp Auklandzkich. W owym czasie ta grupa wysp położonych kilkaset kilometrów na południe od Nowej Zelandii była wtedy niezamieszkała. Po próbach zaludnienia i używania jako bazy wielorybniczej koloniści, Maorysi i Moriori, opuścili tę piękną lecz niegościnną wyspę i wrócili do Nowej Zelandii. Pięciu rozbitków, którzy wyruszyli z Australii w poszukiwaniu nowych miejsc do eksploatacji znalazło się na bezludnej w bez środków do życia i tylko z kilkoma narzędziami wyniesionymi ze statku. Statki zapuszczały się tam rzadko i ratunek był wątpliwy. Nie poddali się jednak. Pokonali wszystkie trudności, od sztuki utrzymania ognia, zbudowania schronu, opanowania umiejętności garbowania skór, doszli do skonstruowania z niczego warsztatu stolarskiego i, ni mniej ni więcej, tylko obróbki żelaza w piecu na węgiel drzewny i wyrobu narzędzi. Wreszcie przebudowali małą łódkę pokładową na porządną żaglówkę, która pozwoliła im na poszukanie pomocy na zaludnionej Wyspie Stewarta. Po dwudziestu miesiącach pełnych niesamowitego trudu i ciężkiej pracy udało im się wydostać do Nowej Zelandii i następnie do Australii i swoich krajów ojczystych.   
Po powrocie do Francji jeden z uczestników, Francuz François Edouard Raynal opisał wszystkie wydarzenia i rzecz ukazała się we francuskiej prasie a także w wydaniu książkowym. 
Tak jak Defoe bazował na prawdziwych przejściach pierwowzoru Robinsona, tak Juliusz Verne wykorzystał opis przeżyć rozbitków w swojej słynnej 'Wyspie tajemniczej', która ukazała się w roku 1874. Kilkanaście lat później Verne jeszcze raz wrócił do tematyki rozbitków. W książce dla młodzieży 'Dwa lata wakacji', gdzie grupa chłopców ze szkoły w Auckland niespodziewanie znalazła się na bezludnej wyspie i radziła sobie doskonale, żyła wesoło posługując się metodami robinsonów i rozbitków na Wyspach Auklandzkich. 

[QZD06::036];[QRE02::136];ART34-007
w sieci: 19.6.2005

 
.

 

witrynę prowadzi
© R. Antoszewski
Titirangi, Auckland, 
Nowa Zelandia

(wybrane z publ. R. Antoszewskiego)


styczeń 2005

v.56

  Site Meter