Kurioza naukowe / Scientific curiosities ISSN 1176-7545 
No 917

Jedno zdumienie dziennie...

 zestawienia tematyczne 

Pomnik zmarłemu językowi. 

Pomnikami czci się wybitne osoby, zdarzenia czy miejsca. Jedynym swego rodzaju jest skromny pomnik wystawiony zmarłemu językowi. 
W Kornwalii, w parafii Św. Pawła, znajduje się pomnik upamiętniający ostatnią osobę mówiącą językiem kornwalijskim (Cornish), Dorotę Pentreath, która zmarła w roku 1777, a wraz z nią język używany w Kornwalii od czasów niepamiętnych. Był to język z grupy celtyckiej, do której należą też języki kiedyś powszechne w Anglii, Szkocji, Walii, Irlandii i Bretanii (staro-celtycki, bretoński, manks, gaelicki-irlancki, szkocki i walijski). 
Pomnik wystawiono w roku 1860 z inicjatywy księcia Ludwika Lucjana Bonaparte i miejscowego pastora Wielebnego Johna Carrett. 

Na pomniku wyryto cytat z Biblii po kornwalijsku:

Obecnie języki giną krociami, prawie jak zagrożone zwierzęta czy rośliny. Z  około 6.000 obecnie żywych języków co dwa tygodnie ginie jeden z nich. Pomników by nie starczyło. Zresztą mechanizm ewolucji i eksterminacji języków jest taki sam, jak ewolucji biologicznej. Z tą tylko różnicą, że życie jest formą istnienia białka, a język jest formą istnienia informacji.  

[QZD04::088];[QRE02::096]p305,362;[QAB02::655]118