|
Błękitne bursztyny.
Wszyscy
znamy bursztyn, złoto Bałtyku, organiczną skałę od kilkudziesięciu
stuleci łączącą nasz region z bardziej zaawansowanym
krajami, tajemnicze, miodowe bryłki, które można kupić w
jubilerskich sklepach lub na stadionie X-lecia..
To
spolimeryzowana żywica drzew rosnących kilkadziesiąt milionów
lat temu. Bursztyn bałtycki to produkt wymarłego gatunku sosny
Pinus succinifera (choć są pewne kontrowersje na ten
temat).
Najpospolitsze są bursztyny o 'bursztynowym' kolorze - odcienie porównywalne
z miodem, brązem kory drzew, o różnym stopniu przejrzystości,
czasem urozmaicone zmętnieniami, rzadziej zawierające fascynujące
wtręty - owady,
jaszczurki, anatomiczne resztki mieszkańców ziemi sprzed wielu
milionów lat. Te okazy są najbardziej cenione przez
zbieraczy i jubilerów, ale także przez biologów, jako że są
czymś w rodzaju okna na dawno miniony świat, w którym nawet
nie było jeszcze zapowiedzi człowieka.
W innych rejonach świata występują bursztyny pochodzące od
innych roślin. Kiedy Kolumb wylądował na Hispanioli (obecnie
wyspa Haiti), podarował miejscowemu książęciu Taino sznur
bursztynów. Na co otrzymał, ku swojemu zdumieniu, parę butów
ozdobionych ślicznie bursztynem karaibskim. Być może był to
ten bursztyn, który obecnie nosi nazwę bursztynu błękitnego
i występuje wyłącznie w Dominikanie (na wyspie Haiti).
Jest
on bardzo wysoko ceniony przez kolekcjonerów, jubilerów i
badaczy. Bursztyn
błękitny to spolimeryzowany żywiczny produkt drzewa Hymenaea
protera, wymarłego już gatunku z rodziny strączkowych
(jak nasz groch). Jest nieco młodszy od bałtyckich bursztynów,
bo liczy 'zaledwie' 30-40 milionów lat. Dlatego jest też miększy
(1,5-2 w skali Moh'sa). Odznacza się natomiast cechą, której
nie mają żadne inne bursztyny świata - jest przejrzysty, a
oglądany w silnym świetle ma wyraźnie błękitny odcień.
Przedstawiona obok fotografia bryłki bursztynu dominikańskiego
wykonana była prawdopodobnie z użyciem lampy ultrafioletowej -
wtedy bardzo pogłębia się niebieskość masy. Nie wiadomo dokładnie
co powoduje to zabarwienie. Niektórzy sądzą, że są to pyły
wulkaniczne zaabsorbowane przez miękką jeszcze masę żywiczną,
a efekt barwny wywołany jest fluorescencją (niektóre substancje
absorbują promieniowanie ultrafioletowe niewidoczne
dla oka, przechodzą w inny stan energetyczny i emitują światło
o dłuższej fali, które widzimy jako niebieskie). Chemia bursztynu, jak i innych żywic współczesnych i
kopalnych, jest bardzo skomplikowana i mało poznana, jak zresztą
wszystkich polimerów, tak naturalnych jak i sztucznych.
[QZD05::001];[QEP08::173]
|
|