gramatyka

Jak jedenastoletni Casanova rozwiązał jedną z tajemnic łacińskiej gramatyki.

Młodemu, jedenastoletniemu Casanovie, w rozmowie przy stole pewien Anglik, jakby dla sprawdzenia bystrości chłopaka, zadał łacińskie pytanie:

Dicite, grammatici, cur mascula nomina cunnus
Et cur femineum mentula nomen habet.

[Powiedzcie, gramatycy, czemu cunnus (narząd kobiecy) jest rodzaju męskiego, gdy mentula (narząd męski) żeńskiego?]

Na co młodzieniec, nie tylko że przetłumaczył rzecz składnie, ale dał odpowiedź w postaci pentametru, rozwiązując równocześnie zagadkę trapiącą lingwistów od wielu pokoleń:

Disce quod a domino nomina servus habet.

[Wiedz, że sługa bierze imię od swego pana.]

"Zdumiony Anglik orzekł, że żaden inny jedenastoletni chłopak tyle by nie potrafił, ucałował mnie i podarował swój zegarek" - pisze Casanova w swoich pamiętnikach.
Potem rozwiązywanie praktycznych problemów związanych z płcią stało się pasją i zawodem tego wielkiego podrywacza.

[QZM00::065];[QAB07::337]p22-3

listopad 2004
v.44

	Złotych myśli kilkoro...		(ser. LIX)
Kurioza naukowe / Scientific curiosities ISSN 1176-7545 No 873			zestawienia tematyczne