| |
Chopiny
w Wenecji.
 Nie
wiem, czy Chopin bywał w Wenecji, na pewno jednak nie
było go tam, kiedy bardzo modne było obuwie zwane
'chopine'. A moda na chopiny trwała przez prawie dwieście
lat, od poźnych lat XV wieku do połowy wieku
XVII.
Było to damskie obuwie na bardzo grubych zelówkach z
korka, lub w wersji tańszej, z dłubanego drewna. Zelówki
te pokrywano aksamitem, często z kosztownymi
ozdobami. Niezwykłość tego obuwia polegała na
grubości owych zelówek, czasem prawie szczudeł. Zakładano
je na lekkie pantofelki, jak widać na ilustracji. Początkowo
pewnie umożliwiały pokonywanie ulic tonących w błocie,
potem spełniały funkcję estetyczną. Przede wszystkim
podwyższały damy pozwalając im się wznieść ponad
pospólstwo, nosić bardzo długie suknie uwypuklające kształty
poniżej bioder, dokąd do dziś oko męskie
leci z natury rzeczy. Równocześnie bardzo
ograniczały możliwość poruszania się eksponując
damską bezradność i odwołując się do męskiego
instynktu opiekuńczego. Moda powraca do tego sposobu
przyciągania uwagi aż do naszych czasów. Oczywiście
w obuwiu, o zelówce czasem ponad 70 cm grubej, kobiety
musiały być podtrzymywane z obu stron przez służbę,
inaczej by się wywracały.
 Moda
ta w mniejszym stopniu opanowała Francję
i Anglię. Stopniowo zrezygnowano z grubej zelówki
przy zachowaniu podwyższonej sylwetki. Tak powstało
obuwie na wysokich obcasach, ze szpilkami włącznie, które
dodatkowo uatrajcynia kształt nogi, widocznej poniżej
krótkich sukien.
Moda ta miała wielu przeciwników. Nawoływano wręcz
do jej zakazu, aż w roku 1670 parlament brytyjski
ustanowił prawo, na podstawie którego noszenie tego
rodzaju obuwia uznane zostało za oszustwo (wraz z
licznymi innymi sposobami zmieniającymi wygląd kobiet),
kobiety były sądzone jako czarownice, a mężczyźni
mogli na tej podstawie uzyskać rozwód.
ugóry 'igły' kauri (pow. ok.
2x)
[QZD03::074];[QAB05::138]p321;[QEP06::010]
|
|
