Jedno zdumienie dziennie...

  zestawienia tematyczne 

O myciu włosów.

Oto jak dbano o włosy w różnych państwach wschodu w XIV wieku i dawniej. Widział to i opisał wielki podróżnik arabski Ibn Batutta, który spędził ponad ćwierć wieku na Dalekim Wschodzie (1325 - 1354). 

"Tirmiz (obecnie Termez w Uzbekistanie) obfituje w winogrona i pigwy o przewybornym smaku, a także w rozmaite potrawy mięsne i mleko, którego mieszkańcy używają do mycia głów w łaźniach miast gliny. Każdy przeto właściciel łaźni ma przygotowane duże naczynia pełne mleka i gdy ktoś przychodzi do łaźni, wlewa nieco mleka do niewielkiej miski i myje sobie głowę. Odświeża to włosy i przydaje im połysku. Co się tyczy Hindusów, ci myją włosy gliną, wysmarowawszy uprzednio głowę olejem sezamowym, zwanym przez nich siradż. Odświeża to ciało, nadaje lśnienie włosom i sprzyja ich porostowi; dzięki temu Hindusi i inni mieszkańcy tego kraju zawdzięczają swe długie brody" 

Jak widać na załączonych ilustracjach opisane metody są niezwykle skuteczne. Hinduski i Hindusi, jak i inne narody tego regionu, odznaczają się wspaniałymi włosami. Oto współczesna piękność z Bhutanu (Bhutanka? Bhutyjka?). 
A górna ilustracja - jest to malowidło z XVII wieku w stylu Kangra - warta jest pewnego komentarza. Widzimy tu grupę prześlicznie gołych dziewcząt, gopis, pasterek, które poszły się wykąpać, a dowcipny bóg Kriszna schował im giełzłeczka i one proszą go, by im je oddał. A Kriszna to wielki bóg, wielce szanowany, występuje w różnych inkarnacjach, ale miał poczucie humoru, no i był podrywaczem nie napotykającym zbytniego oporu. Jaka olbrzymia różnica w pojmowaniu boskości i świętości w porównaniu do naszego światka. Czy któryś ze świętych pozwalał sobie na takie miłe sztuczki?

cytat z: 
Ibn Batutta; Osobliwości miast i dziwy podróży
Warszawa, 1962, KiW

[QZD03::099];[QAB06::441]p141;QCP05099-37-123;QCP05096-03-165