Kurioza naukowe / Scientific curiosities ISSN 1176-7545 No 832

 

 

 

 

Jedno zdumienie dziennie...

  zestawienia tematyczne 

.
 

Nowa Zelandia Francuska - France Australe.

W trzy lata po wizycie Cooka, w roku 1772, do Zatoki Wysp (Bay of Islands na Wyspie Północnej) wpłynęły dwa statki francuskie. Wyprawą dowodził Marion de Fresne. Jeden ze statków miał uszkodzony maszt w czasie burzy. Nawiązano kontakt z Maorysami, którzy zaprowadzili grupę marynarzy wraz z Marionem de Fresne do miejsca, w którym rosły wysokie drzewa kauri używane przez Maorysów do budowy łodzi. Grupa pracowała przez kilka tygodni w dżungli, kiedy doszło do nieporozumień z Maorysami. Sprzeczka doprowadziła do poważnej konfrontacji, w wyniku której zabito 24 marynarzy, zginął też du Fresne i dwaj oficerowie. Francuzi wycofali się na statki spaliwszy uprzednio szereg wiosek, zabili też wielu Maorysów mszcząc się za swoich. Zatrzymali się na jakiś czas na Moturua,  jednej z wysp w zatoce, dla dokonania niezbędnych napraw. Wtedy to objęli Nową Zelandię formalnie w posiadanie w imieniu króla Francji. Nowa Zelandia nazwana została wtedy 'France Australe'.  Zgodnie z obyczajem, napisali odpowiedni dokument, umieścili we flaszce i zakopali odnotowując miejsce w księdze okrętowej. Opis był jednak niedokładny, wybrzeże się zmieniło w wyniku erozji, a może Maorysi, którzy dokładnie obserwowali intruzów, wykopali butelkę i głowili się bezskutecznie, co też ma znaczyć to wszystko. W każdym razie dokument nie został znaleziony i Francja nie rościła sobie pretensji do wysp nowozelandzkich. 
W dokumentach wyprawy francuskiej znajduje się też pierwszy rysunek drzewa kauri (Agathis australis) zamieszczony powyżej. Drzewo to wkrótce miało odegrać poważną rolę stanowiąc doskonały budulec dla statków morskich, a nieco później drewno kauri jak i żywica, stanowiły podstawę przemysłu nowozelandzkiego (o czym osobno). 

ugóry 'igły' kauri (pow. ok. 2x)
[QZD03::073];[ART33::007]p034

 
.

 

witrynę prowadzi
© R. Antoszewski
Titirangi, Auckland, 
Nowa Zelandia

(wybrane z publ. R. Antoszewskiego)


wrzesień 2004

v.55

  Site Meter