|
Niełatwo
jest zaspokoić potrzeby zimowe ula. Robotnice przeciętnego
ula, aby wykarmić siebie i cała kolonię przez jedną
tylko zimę, by zebrać dostateczną ilość nektaru, pyłku
i substancji żywicznych, muszą dokonać 4 miliony lotów,
to znaczy przelecieć 20 milionów kilometrów.
Odpowiada to 482 okrążeniom kuli
ziemskiej. A może być nawet dwu- i trzykrotnie więcej,
jeśli rok słaby, a kwiaty daleko.
Wiele wiadomo o informacyjnym tańcu pszczół i ich
orientacji. Teraz okazało się, że pszczoły potrafią
rozwiązywać zadania matematyczne. Od lat stosuje się dokarmianie pszczół cukrem, który podaje się w
roztworze w naczyniach ustawianych w pobliżu ula.
Wywiadowczynie pszczele natychmiast poznają się na
rzeczy, przynoszą wiadomość do ula i robotnice wybierają
się po zbiór zgodnie z otrzymanymi
informacjami. Uczeni apidolodzy postanowili
skomplikować nieco sprawę. Ustawiali koło
ula spodeczki z pokarmem, ale codziennie zmieniali ich
odległość w postępie arytmetycznym, np 4, 6,
8, 10 .. itd metrów od ula. Za każdym razem
wywiadowczynie przynosiły informację i robotnice
zabierały się do roboty. Ale po kilku dniach robotnice
nie czekały na informację o miejscu ustawienia spodeczków.
Od razu wybierały się tam, gdzie spodeczki miały się
znaleźć danego dnia wedle zamysłu badaczy zanim
jeszcze spodeczki tam ustawiono. Taka to mądra
ta pszczela klasa robotnicza. Nie wiem
w której klasie rozwiązuje się zadania na ciągi arytmetyczne, ale uczniowie na pewno są
wielokrotnie starsi, zanim pojmą w czym rzecz, a przede
wszystkim mają mózgi jakieś pół miliona razy większe.
Oczywiście umiejętności matematyczne
pszczoły opanowały dawno temu, kiedy ewolucji nawet się nie śniło
o naczelnych, nie mówiąc o człowieku.
Pszczoły fascynowały ludzi od wieków. Załączam piękną
ilustrację pszczół wracających do ula, pewnie po
zbiorze, z tzw. 'Bestiartiusza z Aberdeen', iluminowanego
manuskryptu z XII wieku.
(p. też: pszczoły)
[QZD03::18];[QRE02::074]p35,7;[QAB08::122]p91
|
|