Aby sprostać wymaganiom, które wkrótce będą nas dotyczyć przy opisywaniu wszechświata, wymyślono rekordowo wielkie liczby - googol i googolplex.
A kto to wymyślił? A no właśnie, dzieci, które z natury rzeczy muszą patrzeć w przyszłość i lepiej tę przyszłość widzą. Miało to miejsce w przedszkolu w roku 1938. Grupa przedszkolaków debatowała  nad liczbą kropli spadających na Nowy York w czasie doby. Jedno z nich, 9-cio letni Milton Sirotta, którego wujek był matematykiem, zapisał zerami tablicę i zaproponował bardzo trafnie nazwę dla tej cyfry - googol. Googol zdefiniowano jako 10¹⁰⁰. Można by wiele setek lat czekać na tę liczbę kropli deszczu. Ale nie dosyć na tym. Wymyślono potem googolplex jako wielkość 10^googol. Do napisania tej liczby nie starczyłoby nukleonów całego kosmosu, nawet gdyby każdy nukleon reprezentował jedną cyfrę w zapisie. Tak więc na jakiś czas terminologię liczb mamy zabezpieczoną. 

Oto googol i googolplex:

Ale do niedawna w dowodach matematycznych znalazło zastosowanie zaledwie coś pośredniego między googolem a googolplexem (prof. S. Skewes):

 Na szersze zastosowanie w praktyce googolplexu musimy jeszcze nieco poczekać. 

[QZD01::034];[QAB03::431]p193;[RIO83::148]