Jedno zdumienie dziennie...

 
 

Ojciec antropologii Nowego Świata.

Jak tylko Hiszpanie ochłonęli ze zdumienia, że tak łatwo udało im się pokonać i zdobyć olbrzymie państwo Azteków, zaczęli obserwować zachowanie i obyczaje miejscowej ludności zwracając uwagę na sprawy religijne, bo przecież nawracanie na chrześcijaństwo uważali za swoje nadrzędne zadanie. 
Cortes wraz ze swoimi sprzymierzeńcami Tlaxcala wkroczył do Tenochtitlan w roku 1519 i po kilkunastu miesiącach stał się faktycznym władcą olbrzymiego imperium. Wkrótce też zaczęła powstawać administracja kościelna. Powstało też Imperialne Kolegium Świętego Krzyża w Tlatelolco założone przez pierwszego arcybiskupa Meksyku Juana de Zumárraga. Była to instytucja o tyle niezwykła na owe czasy, że nastawiona była głównie na kształcenie azteckiej młodzieży, oczywiście z równoczesnym nawracaniem. 
W roku 1529 przybyła do Meksyku grupa franciszkanów, którzy zasilili to Kolegium. W grupie tej był 30-letni Bernardino de Sahagún. Otrzymał on od swojego ojca prowincjała zadanie opanowanie miejscowego języka nahuatl, obeznanie się z tradycjami, obyczajami, religią i starożytnościami miejscowych Indian. De Sahagun poświęcił trzydzieści lat tym badaniom, potrafił zdobyć zaufanie Indian i od nich, od prostych ludzi, kapłanów a nawet arystokracji, z pierwszej ręki zapoznawał się z ich życiem. 
Wprowadził nadzwyczaj sprawne metody badań, prawie porównywalne ze współczesną metodyką badań antropologicznych i etnograficznych. Zajmował się nie tylko obyczajami i wierzeniami, ale także medycyną, botaniką, uprawą roli, kuchnią, itp., co widać na załączonej ilustracji wyjętej z florenckiego egzemplarza jego dzieła. Trzeba zauważyć, że dżentelmen o tuwimowskim profilu wcale nie wydaje się być niezadowolony. Pewnie chodziło o pokazanie, że zjadane ofiary kultu traktowały sam fakt ich wyboru jako dowód łaski baogów, a nie karę.
Bernardino de Sahagun uznawany jest za ojca antropologii Nowego Świata (
padre de la antropología en el Nuevo Mundo). Wynikiem jego trzydziestoletnich badań było fundamentalne, czterotomowe dzieło ukończone około roku 1577 ( Historia general de las cosas de Nueva España - Historia ogólna spraw dotyczących Nowej Hiszpanii) , pisane po hiszpańsku i nahuatl, bogato ilustrowane przez indiańskich współpracowników. (c.d. wkrótce)

[PKPJ dedykuję]

 

 

 

 

 

 

 

 

 

[QZD00::068]1-9


 

witrynę prowadzi
© R. Antoszewski
Titirangi, Auckland, 
Nowa Zelandia

(wybrane z publ. R. Antoszewskiego)


kwiecień 2004

v.49

  Site Meter