|
Jak
tylko Hiszpanie ochłonęli ze zdumienia, że tak łatwo udało im się pokonać
i zdobyć olbrzymie państwo Azteków, zaczęli obserwować zachowanie i
obyczaje miejscowej ludności zwracając uwagę na sprawy religijne, bo przecież
nawracanie na chrześcijaństwo uważali za swoje nadrzędne zadanie.
Cortes
wraz ze swoimi sprzymierzeńcami Tlaxcala wkroczył do Tenochtitlan w
roku 1519 i po kilkunastu miesiącach stał się faktycznym władcą
olbrzymiego imperium. Wkrótce też zaczęła powstawać administracja
kościelna. Powstało też Imperialne Kolegium Świętego Krzyża w
Tlatelolco założone przez pierwszego arcybiskupa Meksyku Juana de Zumárraga. Była
to instytucja o tyle niezwykła na owe czasy, że nastawiona była głównie
na kształcenie azteckiej młodzieży, oczywiście z równoczesnym
nawracaniem.
W roku 1529 przybyła do Meksyku grupa franciszkanów, którzy zasilili to
Kolegium. W grupie tej był 30-letni
Bernardino de Sahagún. Otrzymał on od swojego ojca prowincjała
zadanie opanowanie miejscowego języka nahuatl, obeznanie się z
tradycjami, obyczajami, religią i starożytnościami miejscowych Indian.
De Sahagun poświęcił trzydzieści lat tym badaniom, potrafił zdobyć
zaufanie Indian i od nich, od prostych ludzi, kapłanów a nawet
arystokracji, z pierwszej ręki zapoznawał się z ich życiem.
Wprowadził
nadzwyczaj sprawne metody badań, prawie porównywalne ze współczesną
metodyką badań antropologicznych i etnograficznych. Zajmował się nie
tylko obyczajami i wierzeniami, ale także medycyną, botaniką, uprawą
roli, kuchnią, itp., co widać na załączonej ilustracji wyjętej z
florenckiego egzemplarza jego dzieła. Trzeba zauważyć, że dżentelmen
o tuwimowskim profilu wcale nie wydaje się być niezadowolony. Pewnie chodziło
o pokazanie, że zjadane ofiary kultu traktowały sam fakt ich wyboru
jako dowód łaski baogów, a nie karę.
Bernardino de Sahagun uznawany jest za ojca antropologii Nowego Świata ( padre de la antropología en el Nuevo Mundo).
Wynikiem jego trzydziestoletnich badań było fundamentalne, czterotomowe dzieło
ukończone około roku 1577 ( Historia general de las cosas de Nueva España
-
Historia ogólna spraw dotyczących Nowej Hiszpanii) , pisane po
hiszpańsku i nahuatl, bogato ilustrowane przez indiańskich współpracowników.
(c.d. wkrótce)
[PKPJ dedykuję]
|
|