Jedno zdumienie dziennie...

 

 zestawienia tematyczne 

.


Monte Cassino z pierwszej ręki.

Słynna piosenka 'Czerwone Maki na Monte Cassino' powstała w nocy z 17 na 18 maja 1944 w pobliżu Monte Cassino, kiedy toczyły się ostatnie walki o klasztor. Tekst napisał Feliks Konraski (RefRen), członek Teatru Żołnierza Polskiego armii Andersa. Tej nocy też przyjaciel Konarskiego, Alfred Schütz skomponował muzykę. Po zakończeniu wojny Konarski własnym sumptem wydał w Rzymie książkę ze swoimi wierszami napisanymi dla tego Teatru. Relacjonuje w niej atmosferę panującą w 2gim Korpusie jego organizowania w Rosji do końca walk we Włoszech. 
Książka przywieziona została do Nowej Zelandii w plecaku jednego z żołnierzy rozrzuconych po całym świecie, który okazał się mniej przyjazny dla Polski, niż powinien.. 
Musiała mieć wielkie znaczenie, skoro znalazła się tu - wiadomo, w osobistym bagażu powojennym brano jedynie najcenniejsze rzeczy. Egzemplarz jest zaczytany, druk wyraźnie powojenny, jednak w tej postaci postanowiłem ją 'wydać' na swojej stronie internetowej, jako dokument bibliograficzny, i nie tylko bibliograficzny, tamtych czasów. 

Jest też smutna strona sprawy związana z 'Czerwonymi makami'. Oto fragmenty listów, jakie otrzymałem wkrótce po umieszczeniu w sieci 'Piosenek': 
"...w zeszłym roku (1999) umarł w Monachium Alfred Schütz. Prawie całkowicie zapomniany i samotny. W czasie Dni Kultury Polskiej Misji Katolickiej w Niemczech które się odbyły w Auli Uniwersytetu Monachijskiego odbyła się mała zbiórka pieniężna na jego pogrzeb. To że taka osobowość odeszła od nas prawie zapomniana nie stawia kultury polskiej w dobrym świetle. Dlatego tez dziękuję serdecznie Panu za jego stronę w Internecie.." (podpis)

"Niewiele brakowało, by prochy zmarłego niedawno kompozytora Alfreda Schütza, autora 'Czerwonych maków na Monte Cassino' zostały pochowane w anonimowym grobie, opatrzonym jedynie numerem rejestracyjnym. Wdowa po twórcy nieoficjalnego drugiego polskiego hymnu narodowego była bowiem zupełnie bez środków. Dopomógł Konsulat Generalny RP w Niemczech oraz zbiórka wśród Polonii."   (MW)

 

     


Odznaka pamiątkowa
2 Korpusu Polskiego

Feliks Konarski
/REF-REN/
Piosenki z plecaka Helenki
(z nutami)
Ilustrował L. Wiechecki
Nakładem Autora
Rzym 1946



Odznaka pamiątkowa jednostek
Wojsk na Środkowym Wschodzi
e
.

Dowódcy 2go Korpusu Generałowi Wł. Andersowi,
Jego Żołnierzom oraz Helence 
pracę tę poświęcam.

Egzemplarz ze zbioru ś. p. Romana Kaniuka, Auckland, Nowa Zelandia

 

 
  

Sieciowe wydanie "Piosenek z plecaka Helenki".
[oprac. muzyczne: Jerzy Trzesicki, Vancouver]

Całość tekstu wraz z czwartą zwrotką napisaną ćwierć wieku po zwycięstwie, wersja angielska, ilustracja muzyczna oraz informacja o płycie zawierającej spektakl teatralny Teatru Nowego w Zabrzu  odtwarzajacy ostatni wieczór autorski RefRena 
znajduje się tu.

 

... Wkrótce po wojnie, któregoś popołudnia po wyjściu z podstawówki pałętałem się po rynku małego miasteczka w północnej Polsce. Usłyszałem nagle 'zakazaną melodię', którą ludzie sobie cichcem nucili, chyba zasłyszaną z BBC.   To były 'Czerwone maki', nieskładnie grane za ustnych organkach przez inwalidę, Nie miał obu nóg, poruszał się na drewnianej palecie zaopatrzonej w małe, metalowe kółka, których walało się pełno. Rosjanie akurat demontowali linie kolejowe i nie bardzo wiedzieli co można zrobić z kółkami prowadzącymi druty sterujące zwrotnicami i sygnałami kolejowymi. 
Inwalida odgrywał kilka zwrotek, odkładał organki na paletę i pracowicie przesuwał się rękoma kilkanaście metrów na nowe stanowisko, gdzie zaczynał od nowa. Dostawał grosiwo, ale ludzie podchodzili jakby chyłkiem, nieśmiało i niepewnie, najczęściej wysyłali dzieci... Bezpieka i PPR mieściło się obok. Następnego dnia inwalidy nie było. Powiadano, że chłopi znaleźli go daleko za miastem, na podmokłej łące, kilkadziesiąt metrów od szosy, jak daremnie wojował z błotem na swoim wózku. Gdyby go z błota nie wywlekli, nie wydostałby się stamtąd na tych kilkucentymetrowych kółeczkach. Co potem się stało, nie wiadomo. 

[QZD01::033][QLE09::066];[QCD00::100];[QEP00::071];[RIS15::056]

QEP00-071

 


 

witrynę prowadzi
© R. Antoszewski
Titirangi, Auckland, 
Nowa Zelandia

(wybrane z publ. R. Antoszewskiego)


maj  2004

v.49

  Site Meter