zestawienia tematyczne 


 

 Jak Kahungunu zdobył przepiękną żonę.

Kahungunu, syn słynnego Tamatea-ariki-nui, kapitana pierwszych łodzi przybyłych do Aotearoa, niespokojna dusza, legendarny podrywacz, mąż wielu żon i ojciec mnóstwa dzieci, założyciel kilku plemion maoryskich, urodził się na północy Wyspy Północnej, w Kaitaia. Wyuczył się tam pod kierunkiem ojca sztuki łowienia ryb i zdobywania pokarmu na lądzie. Potem przenosił się do różnych innych miejsc, gdzie miewał żony i wiele dzieci. Ciągle jednak dochodziły go słuchy o przepięknej i wpływowej Rongo-mai-wahine, mieszkającej na półwyspie Mahia. Wybrał się tam ze swoimi ludźmi by złożyć wizytę jej ludowi. Po przybyciu dowiedział się jednak, że piękna Rongo-mai-wahine akurat wyszła za mąż za Tama-taku-tai. Przekonał się, że jest tak piękna jak wieści głosiły, nie zraził się jednak jej zamęściem i postanowił ją zdobyć .. przez żołądek.  U Maorysów też dochodzi się do serca przez żołądek. Najpierw wybrał się ze swoimi ludźmi w góry, gdzie nazbierali olbrzymie ilości kłączy paproci. Kłącza powiązali w dużą wiązkę i spuścili po zboczu na osadę i marae (miejsce zebrań klanu). Wiązka rozsypała się we właściwym momencie i ludzie zbierali kłącza wychwalając dobroczyńcę za jego zdolność zdobywania pożywienia. W ten sposób Kahungunu wkupił się do plemienia, ale ciągle zastanawiał się jak zdobyć ukochaną. Wreszcie wpadł na sposób. Ponieważ potrafił długo przebywać pod wodą, dłużej niż inni,  kazał swoim ludziom zbudować duży kosz z którym zanurkował kilka razy głęboko i nazbierał olbrzymią ilość morskich uszu o wspaniałym mięsie, tyle, że wystarczyło dla całej osady. A trzeba wiedzieć, że uszy morskie (Haliotis, zwane paua, mięczaki o pięknej muszli, z rząd dwuprzedsionkowców), odznaczają się delikatnym mięsem jak ostrygi, a także mają jadalną ikrę. Po ostatnim nurkowaniu obkleił się cały muszlami paua i tak wkroczył do wioski. I znów kobiety wychwalały go za hojność i umiejętność zdobywania przysmaków morskich. Kiedy rozpoczęła się zbiorowa uczta, swoim ludziom zapowiedział, żeby jedli mięso paua, ale ikrę mieli zachować dla niego. Przed nocą objadł się ikry okropnie i poszedł spać do chaty, którą dzielił z piękną Rongo-mai-wahine i jej mężem, jak to było we zwyczaju tego plemienia. Nocą jednak przepełniony żołądek domagał się swoich praw. Nasz bohater po cichutku podszedł do posłania małżonków, podniósł nieco ich nakrycie i puścił im straszliwego bąka (ikra paua doskonale się do tego nadaje). Małżonkowie przebudzili się, doszło do niemiłej wymiany zdań, i zasnęli z powrotem. Po jakimś czasie Kahungunu dokonał jeszcze raz tej samej sztuczki. Tym razem doszło do potężnej kłótni, małżonek nie wytrzymał, wyrażał się obelżywie o rodzicach i rodzeństwie pięknej żony. Ta tego znieść nie mogła i poszła do rodziców na skargę. Poruszyło to bardzo całą rodzinę. Od słowa do słowa, piękną Rongo-mai-wahine oddano za żonę draniowi, który w ten sposób, wprawdzie przez swój żołądek, a nie żołądek wybranki, nie siłą, lecz konceptem, zdobył jej serce. Żeby nic nie stało na przeszkodzie szczęściu, Kahungunu wkrótce utopił swojego rywala podczas surfingu. 
Żyli długo i szczęśliwie, mieli pięcioro dzieci, trzech chłopców i dwie dziewczynki o przepięknych imionach: Kahukura-nui, Tamatea-kota, Mahaki-nui oraz Rongomai-papa i Tauhei-kuri. 
Wiele dzieci i z tego malżeństwa, jak i innych małżeństw Kahungunu, stało się przodkami ważnych szczepów i rodów maoryskich.    

[ilustracja przedstawia Kahunguna 
wyrzeźbiongo w słupie nośnym domu Te Poho o Mahaki w Turanga]
[QZD00::013];[ART29::024]p080,176

 

 

witrynę prowadzi
© R. Antoszewski
Titirangi, Auckland, 
Nowa Zelandia

(wybrane z publ. R. Antoszewskiego)


luty 2004

v.42

  Site Meter