Strój z perłą.

Niezwykle skromny ten strój, wzorowany na estetyce słynnej Diany de Poitiers (1499 - 1566), kochanki króla Francji Henryka II, charakteryzuje się tym, że jedynym jego istotnym elementem jest jedna perła cudownie ozdabiająco czoło. Dół może być dowolny, ja bym stawiał na długą, ciężką suknię do samych stóp z eleganckiego aksamitu. 
Wprawdzie, żeby w nim balować, trzeba mieć pewne atrybuty defaultowe, ale pewien procent dam je ma. Diana wiedziała jak z tego stroju korzystać dla dobra swego, dobra królowej i dobra Francji. Król zakochał się w niej bez pamięci, choć była odeń o dwadzieścia lat starsza. Dzięki temu faktycznie rządziła Francją od 1547 r. aż do śmierci króla w 1559. Król nie znosił swojej żony Katarzyny de Medici, a ona nie znosiła jego kochanki. Urządzała sataniczne obrzędy oparte na czarnej magii, by zaszkodzić Dianie, nasyłała nawet najemców, którzy mieli uciąć jej nos. Zazdrość doprowadziła ją do tego, że w podłodze swojego salonu kazała wywiercić dziurkę, akurat nad łóżkiem Diany, aby leżąc na podłodze obserwować figle swojego małżonka. 
Nie przeszkadzało to Dianie działać na korzyść Francji i królowej. Rozumiała, że król musi mieć dziedzica z prawego łoża. Bywało, że rozpalała namiętność swojego kochanka, aby we właściwym momencie kazać mu pójść piętro wyżej i spełniać państwową powinność. Skutek był nadspodziewany, królowa zaszła w ciążę, a Diana otrzymała z królewskiego skarbu 5.500 liwrów "za dobrą i pochwały godną służbę ... dla dobra królowej". 
Zdaniem znawców, Diana zawdzięczała swoją kondycję i zdrowie codziennej kąpieli w źródlanej wodzie, co było rzeczą niesłychaną na owe czasy, oraz zastąpieniem miąs i ciężkiego wina w diecie świeżymi owocami i warzywami. 
Modyfikacją tego stroju jest kreacja z perłami i wężem. Tak ubierała się renesansowa piękność Simonetta Vespucci utrwalona na obrazie pędzla Piero di Cosimo (1500). Należy jednak liczyć się z nieprzygotowaniem pewnych środowisk do obcowania z wężami, a także z opozycją ze strony Zielonych.     

 

QZC09::031];ART28\011\122,139;RCP05021\CART\20-1

 


 

witrynę prowadzi
© R. Antoszewski
Titirangi, Auckland, 
Nowa Zelandia

(wybrane z publ. R. Antoszewskiego)


styczeń 2004

v.39

  Site Meter