zestawienia tematyczne  

 


Konsekwencje picia piwa i stosowanie gąbki przy stole.

"[Rosjanie] wyrabiają sami najdoskonalsze wino z miodu i prosa, nazywają je piwem i z piwa tego wielkie pijatyki urządzają w ten sposób: zbiera się większe towarzystwo mężczyzn i kobiet, a zwłaszcza szlachty i magnatów, złożone z trzydziestu albo czterdziestu, albo z pięćdziesięciu osób, gdzie bywają mężowie z żonami i dziećmi. Takie towarzystwo wybiera sobie króla, czyli starszego, oraz statut ustanawia, mianowicie, jeżeli ktoś słowo nieprzystojne powie albo uczyni coś zakazanego statutem, ukarany zostaje przez naczelnika. Są także tacy, jakbyśmy powiedzieli, karczmarze, którzy owo piwo na sprzedaż trzymają. Towarzystwo takie udaje się do tej karczmy i cały dzień spędza na piciu, a pijatykę ową nazywają zdrawica *. Wieczorem karczmarze obliczają wypite piwo i każdy za siebie płaci oraz za żonę i dzieci, jeśli tam były. Podczas takiej zdrawicy, czyli pijatyki, pożyczają pieniądze od obcych kupców — [...] i dają dzieci swoje w zastaw, a jako że pieniądze owe przepijają, tak i dzieci swoje zaprzedają. 
Białogłowy zaś na pijatyce cały dzień spędzają i nie wychodzą nawet dla załatwienia potrzeby, lecz dziewki im wielkie gąbki przynoszą i tak zręcznie je podkładają, że nikt tego nie spostrzega. Gdy jedna z białogłową rozmawiać się zdaje, druga gąbkę podsuwa i białogłowa, tak siedząc, mocz oddaje do gąbki, a potem dziewka tę gąbkę dobrze pełną zabiera. I tak załatwiają się, ilekroć chcą."

Tak opisywał rosyjskie obyczaje wenecki podróżnik Marco Polo (1254 - 1324), który w czasie swojej podróży na wschód (1271 - 95) nasłuchał się wiele o obyczajach mieszkańców tamtych stron. Miał też wiadomości z pierwszej ręki - jego ojciec Nicolo, podczas podróży ze swoim bratem Maffeo (1255 - 69), zahaczyli o tereny Powołża. 

Warto zauważyć, że w trzysta lat potem, niejaki Anthony Jenkinson, prawie dokładnie tak samo opisywał obyczaje w Moskwie za panowania Iwana Groźnego (z pominięciem opisu opisu używania gąbki..). 

[QZC08::049];[QAB06::308]p518-9;[QAB01::856]p30

 

 

 


 

witrynę prowadzi
© R. Antoszewski
Titirangi, Auckland, 
Nowa Zelandia

(wybrane z publ. R. Antoszewskiego)


październik  2003

v.36

  Site Meter