Rewolucyjne igraszki.

Po wielu perypetiach, 17 lipca 1918 carska rodzina przestała istnieć. Cała rodzinka wraz kilkoma osobami towarzyszącymi, poszła na rozwałkę w Jekaterinburgu, nazwanym potem Swierdłowskiem, na cześć bezpośredniego rozkazodawcy - Swierdłowa. 
Jeden z członków grupy oddziału egzekucyjnego P. W. Kuchtenko zwierzał się potem: 
 

"Mogę umrzeć spokojnie, bo przydusiłem carycę.."

Zgodnie z dewizą Stalina - 
"Jest człowiek, jest problem. Nie ma człowieka, nie ma problemu" - 
postanowiono rodzinkę zlikwidować bez śladu. 
Za miastem rozpoczęła się ponura robota. Jurowski, dowódca oddziału tak o tym mówił: 
"Jak [członkowie oddziału] zaczęli rozbierać jedną z dziewczyn, zauważyli gorset częściowo rozdarty pociskami, a w rozdarciach .. diamenty. Wtedy oczy im rozbłysły... Musiałem odwołać całą grupę. [...] Oddział dalej rozbierał i palił ciała. Okazało się, że Aleksandra nosiła perłowy pas zrobiony z kilku sznurów pereł zaszytych w płótno. Diamenty zebrano, ważyły razem około pół puda [ok. 8 kg]. .. Po włożeniu wszystkich drogocenności do tornistrów, wszystkie inne rzeczy zostały spalone wraz z ciałami." 
Klejnoty sprzedano w połowie lat dwudziestych dla zasilenia kasy bolszewików.
 

Aleksandra, Maria, Tatiana, Anastazja i Olga
(każda z dziewcząt miała na szyi łańcuszek z portretem Rasputina)

 

Jakow Jurowski, dowódca oddziału. 

a tu rodzina carska już po kanonizacji. 

patrz też: Egzekucja i kanonizacja, św. Aleksy 

hymn sowiecki  (format .mid) i hymn z sieci (format .wav 850 kb)

[QZC06::084];[QNT82::061];QCP05090\19\24;[RIQ29::058]9;[QIL90::019];[QNT89::034];VA-777p56

 


 

witrynę prowadzi
(C) R. Antoszewski

Titirangi, Auckland, 
Nowa Zelandia

(wybrane z publ. R. Antoszewskiego)

Site Meter
lipiec 2003

v.24