|
Jednorożce innej maści.
Myśląc o jednorożcu najczęściej wyobrażamy
sobie koniopodobne lub kozłopodobne zwierzę z rogiem usadowionym na czole, łaszące się
do dziewicy-zdrajczyni, która wabi go, by oddać w ręce oprawców-
myśliwych. |
||
|
Na steatytowej pieczęci znalezionej w Mohendżo-Daro widać byka z fantazyjnie ukształtowanym jednym rogiem
|
||
|
W arabskich starych zapisach spotyka się często karkkadana - antylopę ze wszystkimi atrybutami jednorożca.
|
||
|
Dziwnie niefrasobliwie prezentuje się wesoły, żółty zajączek z czarnym rogiem po środku czoła, zwany Al-mi`raj w muzułmańskiej poezji.
|
||
|
Natomiast Olaus Magnus, opisujący wszystko co ciekawe w Skandynawii dopatrzył się jednorogiej ryby, przy tym nie był to narwal, ale stwór z wyraźnym rogiem wyrastającym z głowy. Widać to na ilustracji w dziele wydanym w Rzymie w roku 1555 zatytułowanym 'Historia de gentibus septentrionalibus' (u dołu po prawej stronie) |
||
|
Wobec tysięcy dowodów na istnienie jednorożca w
opisach podróżników, w malarstwie, rzeźbie, podaniach ludowych,
poezji, przekazach religijnych, uczeni od stuleci starali się naukowo
udowodnić istnienie jednorożca. Jeden z ciekawszych dowodów
dostarczył Otto von Guericke (1602 - 1686), który fascynował się
paleologią. Pozbierał różne kości wykopaliskowe i skomponował
przedziwnego zwierza z jednym rogiem. Potem okazało się, że kości
należą do zwierząt nie mających ze sobą nic wspólnego.
Ale jego rekonstrukcyjne podejście do paleologii dało podnietę do
dalszych badań. |
||
|
[QZC08031];[QAB03::293]p163,165;QAB03::369]p169;[QAB05::627]p167,249,257 |
witrynę prowadzi |