Pies, który listy pisywał.

Kiedy kupiłem te książki w krakowskim antykwariacie, widziałem ich dziwność, ale czytanie  musiałem odłożyć na potem ze względów obiektywnych. Teraz wpadły mi w rękę i bardzo mnie ubawiły. 

Są to: 

Mein Hund Rolf
Ein rechnender und buchstabierender Airedale-Terrier

Von Paula Moekel

Siebente unveränderte Auflage
Verlag von Robert Lutz in Stuttgart
1921

oraz część druga:

Erinnerungen und Briefe des Hundes Rolf
(wyd. III, 1920)

(z księgozbioru R. Antoszewskiego
Titirangi, Auckland, Nowa Zelandia)

 
Co po naszemu by było:

Pewna pani, żona prawnika w Mannheim, miała psa Rolfa. Po jego zachowaniu zorientowała się, że Rolf rozumie wszystko, co się do niego mówi i dookoła niego dzieje, i wkrótce doszło do prawdziwego, intelektualnego zbliżenia. Zaczęło się od powtarzalnych znaków na 'tak i 'nie'. Rolf stukał lewą łapą w rękę pani dwa razy na 'Tak', trzy razy na 'Nie'. Kiedy odpowiedział 'tak' na pytanie, czy chce się nauczyć alfabetu - zaczęły się lekcje. Rolf sam przypisał poszczególnym literom numery i dokładnie je pamiętał. Wkrótce  nauczył się wystukiwać odpowiedzi na paletę, jak widać na zdjęciu. 

Pierwsze kontakty były proste. Kiedy pokazano mu namalowany kwiatek, Rolf odpowiedział stukając: 7 5 13 8 5, co w umownym alfabecie oznaczało 'bliml', a przetłumaczone na niemiecki wychodziło na 'Blümchen' - bo tak wymawia się w dialekcie Pfalz to słowo. A skąd niby pies miał znać wymowę literacką, skoro i tak jej nie ma w języku niemieckim?.. Odróżniał kolory kwiatów, co jak na psa było czymś wyjątkowo nadpsim. 
Potem pani Moekel przyłapała synka, jak odrabiał z psem szkolne zadania matematyczne. I tak rozpoczęła się prawdziwa kariera Rolfa. (p. następna notka)

 [QZC07::002];[QAB04::018];[QAB04::019]

witrynę prowadzi
(C) R. Antoszewski
Titirangi, Auckland, 
Nowa Zelandia
(wybrane z publ. R. Antoszewskiego)

lipiec 2003
v.25