Mózgi wielkich. 

W Moskwie istnieje światowej sławy Instytut Mózgu. Powołany został w 1924 z inicjatywy samego Stalina, który polecił zająć się uczonym specyficznymi właściwościami mózgu Lenina, jako geniusza ludzkości. Uczeni mieli udowodnić, że mózg lidera rewolucji komunistycznej reprezentuje wyższe stadium ewolucji ludzkości. Polecono im także wyodrębnić z mózgu Lenina substancję, która uczyniła go geniuszem. Z naukową pomocą pospieszyli uczeni niemieccy. Nawiązano kontakt z renomowanym już wówczas Instytutem Badań Mózgu im. Cesarza Wilhelma w Berlin-Buch i sprawą zajął się sam dyrektor instytutu, Oskar Vogt. Mózg Lenina poszatkowano na trzydzieści tysięcy skrawków cytologicznych o grubości 20 mikronów i był to podstawowy materiał do badań.  Prof. Voght stwierdził, iż głęboko, w trzeciej warstwie kory mózgowej, znalazł komórki piramidalne znacznie większe i liczniejsze niż w innych, znanych mu mózgach. Łączył to ze szczególną umiejętnością skojarzeń, jaką przejawiał Lenin. 
Współczesne badania nie pozwalają na wyciąganie takich wniosków, niemniej po tej prezentacji znany dziennikarz, a potem pisarz, entuzjasta systemu sowieckiego (dopóki mu się radykalnie nie zmieniły poglądy) Arthur Koestler, rozsławił badania i geniusz Lenina w wielonakładowych dziennikach niemieckich. Rzecz rozeszła się po całym świecie.
Rozpoczęto kolekcjonować w Instytucie mózgi innych wielkich działaczy radzieckich w tym samym celu.  Zgromadzono tam mózgi Kirowa, Kalinina, Gorkiego, Eisensteina, Miczurina, a także samego Stalina. 
Jak dotąd eliksiru 'radzieckości' nie odkryto, zresztą wyniki badań były tajne i kto wie co przyniesie ich odtajnienie.. 
Fama głosi, że mózg Lenina był zupełnie zdegenerowany w wyniku choroby, jaką przeszedł pod koniec życia, i pozostanie tajemnicą jak taki specjalista jak Vogt mógł nie zauważyć tego. 
A może już wtedy funkcjonowała radziecka 'biologia twórcza'? 

[QZC004::050];VA-227p446;[TZE01::157];[RIO27::030];[RIQ14::071]

 


Mózg mózgiem, ale czaszka imponująca..


witrynę prowadzi
(C) R. Antoszewski

Titirangi, Auckland, 
Nowa Zelandia

(wybrane z publ. R. Antoszewskiego)

luty  2003
v.18

Site Meter