Pogrzeb Stalina i Prokofiewa. 

Kiedy radio podało, że Stalin nie żyje (ur. 1879, zmarł 5 marca 1953), tłumy Moskwiczan waliły w kierunku Kremla, by złożyć hołd ukochanemu Przywódcy, Ojcu Narodów Radzieckich. Powstało takie zamieszanie w centrum Moskwy, że Milicja ani wojsko nie mogło sobie w żaden sposób poradzić i faktycznie straciło kontrolę. Takiego zamieszania Moskwa nie widziała nawet w 1917 roku. Powstał tumult, w którym zginęło około tysiąca osób, wszyscy - jak za czasów wojny, z imieniem Stalina na ustach. Pamiętajmy o tym. 
Moskwiczanie nie biegli na Kreml z radości, że tyran nie żyje. Oni naprawdę biegli tam by oddać, złożyć najgłębszy hołd... To samo dotyczy Mauzoleum Lenina. Przewaliło się przezeń setki milionów luda - na prawdę z miłości i uwielbienia.. Sąsiedzi Rosjan powinni o tym pamiętać... nawet po kilkudziesięciu latach. 
Kiedy potem zastanawiano się nad motywacją tej spontaniczności pożegnania, wyszła na jaw niespodziewana okoliczność. Charakteryzuje ją dosyć dobrze wypowiedź jednego z oficerów KGB, świadka tamtych czasów, Ilji Dżirkwełowa: 'Nigdy nam to nie przyszło na myśl, że Stalin może umrzeć. Był to nasz zbawca i bożyszcze, nasz przywódca i ojciec'. 
Swietłana, córka Stalina, taką oto scenkę zapamiętała z pogrzebu:
"Wszyscy jego marszałkowie stali obok otwartej trumny mojego ojca, a marszałek Rokossowski płakał. ... Nigdy nie widziałam mężczyzny, który tak płakał. Łzy spływały mu po mundurze, po medalach i odznaczeniach." 
Atmosferę ubóstwiania Stalina dobrze ilustruje scenka, która miała miejsce w innym czasie i w innym miejscu, niemniej bardzo znamienna. Opisuje ją Eugenia Siemionowna Ginzburg, wieloletnia więźniarka w Magadanie -
...Dwie dziewczyny oglądają film w kinie w Magadanie w latach czterdziestych. Akurat jest scena z Włoch i w jakimś kościele odprawiana jest msza. Jedna dziewczyna mówi do drugiej: Zauważ, jak oni czczą Boga! Jakby był Stalinem!'. 
Co tam wiele gadać, i u nas nie brak było odurzenia.. ("Wolność, która nas odurza - to Stalin!" - Lec)

Tak się złożyło, że pogrzeb Stalina i Prokofiewa (1891 -5.3.1953) odbywał się tego samego dnia. Za trumną Stalina postępowały trzy miliony wielbicieli, za trumną Prokofiewa trzy osoby. Stalin odpowiedzialny był za zamordowanie kilkudziesięciu milionów współziomków, Prokofiew skomponował 7 oper (m.in `Wojna i pokój' i 'Opowieść o prawdziwym człowieku'), 6 baletów, kilka oratoriów i kantat, 7 symfonii i co najmniej 22 koncerty. 
Chciałoby się wszystko wyjaśnić jednym: 'No cóż, taki jest Homo sovieticus'. Ale to nie oddaje istoty rzeczy. Raczej taki jest Homo sapiens sapiens..

Morze kwiatów pod kremlowskim murem..